Tytus Lewandowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
starosta c. k. powiatu sanockiego | |
Okres | od około 1868 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() |
Tytus January Lewandowski[a] herbu Prawdzic (ur. 1 stycznia 1822, zm. 31 lipca 1901) – polski urzędnik.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Tytus January Lewandowski urodził się 1 stycznia 1822[1][2]. Wywodził się z rodu Lewandowskich herbu Prawwdzic[3][2]. Był wnukiem Norberta Lewandowskiego (dziedzic Grabownicy) oraz synem Rocha Ludwika Lewandowskiego (radca sądu Stanisławowie, zm. 1857) i jego pierwszego żony Ludwiki z domu Budaj[1]. Miał siostry Oktawię i Wandę oraz rodzeństwo przyrodnie Emilię, Władysława i Wacława (z drugiej żony ojca tj. Marii Haładyjskiej)[1].
W okresie zaboru austriackiego podjął pracę w służbie państwowej. Jako gubernialny praktykant konceptowy zatrudniony w C. K. Krajowej Guberni Królestwa Galicji i Lodomerii z siedzibą we Lwowie od około 1846 był przydzielony do cyrkułu rzeszowskiego[4], następnie około 1850/1851 był przydzielony do Komisji Gubernialnej w Krakowie[5], po czym około 1851/1852 do urzędu cyrkułu jasielskiego[6][7]. Później od około 1852 do około 1854 jako koncepista gubernialny pracował w urzędzie cyrkułu rzeszowskiego około 1852/1853[8]. W 1855 został mianowany komisarzem trzeciej klasy w urzędzie obwodowym we Lwowie[9][10]. W tej randzie od tego roku był urzędnikiem cyrkułu sanockiego[11][12]. Równolegle w tym czasie był ławnikiem (Stimmführer) w sądzie wyrokującym w Sanoku (K. k. Gefällen-Bezirks-Gericht in Sanok)[13][14]. Od około 1857 do około 1866 był naczelnikiem (starostą[1]) c. k. powiatu radymniańskiego w ramach cyrkułu przemyskiego[15][16][17]. Po reformie administracyjnej od około 1867 do 1868 był starostą c. k. powiatu tarnobrzeskiego[18]. Od około 1868 do około 1870 sprawował urząd starosty c. k. powiatu sanockiego[19].
Około 1859 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi Cywilnej z Koroną[16].
Według relacji z 1870 w Płowcach pod Sanokiem działała spółka starosty Tytusa Lewandowskiego ukierunkowana na wydobycie nafty[20].
Był żonaty z Michaliną Eustachią z domu Neronowicz (zm. 1891)[1]. Miał z nią synów Artura Józefa Adama (1855-1918) i Mariana Gustawa Ludwika (1859-)[1][21][2][22]. W 1861 w Wydziale Stanów Galicyjskich Tytus Lewandowski wraz z oboma synami został wylegitymowany ze szlachectwa[1]. Zmarł 31 lipca 1901[2]. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 77, rząd 4, miejsce 14)[23][24].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W ewidencji urzędników Cesarstwa Austrii i Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Titus Ritter von Lewandowski”.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Herbarz (14) 1911 ↓, s. 177.
- ↑ a b c d Tytus January Lewandowski h. Prawdzic. sejm-wielki.pl. [dostęp 2021-10-09].
- ↑ Herbarz (14) 1911 ↓, s. 176-177.
- ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1847. Lwów: 1847, s. 40.
•Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1848. Lwów: 1848, s. 45.
•Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1849. Lwów: 1849, s. 9.
•Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1850. Lwów: 1850, s. 9. - ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1851. Lwów: 1851, s. 16.
- ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1852. Lwów: 1852, s. 9.
- ↑ Według źródła prasowego w 1853 był nadal koncepistą w Jaśle. Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”. Nr 97, s. 1, 29 kwietnia 1853.
- ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1853. Lwów: 1853, s. 8.
•Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1854. Lwów: 1854, s. 8.
•W tym wydaniu nie był wymieniony. Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1855. Lwów: 1855, s. Lel – Lib. - ↑ Galizien. „Die Neue Zeit: Olmüzer politische Zeitung”. Nr 210, s. 3, 15 września 1855. (niem.).
- ↑ Sprawy krajowe. „Gazeta Lwowska”. Nr 214, s. 2, nr 214 z 18 września 1855.
- ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1856. Lwów: 1856, s. 33.
- ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1857. Lwów: 1857, s. 35.
- ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1857. Lwów: 1857, s. 142.
- ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1858. Lwów: 1858, s. 97.
- ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1858. Lwów: 1858, s. 23.
•Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1859. Lwów: 1859, s. 29. - ↑ a b Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1860. Lwów: 1860, s. 28.
- ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1861. Lwów: 1861, s. 20.
•Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1862. Lwów: 1862, s. 31.
•Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1863. Lwów: 1863, s. 31.
•Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1864. Lwów: 1864, s. 34.
•Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1865. Lwów: 1865, s. 35.
•Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”. Nr 66, s. 1, 21 marca 1865.
•Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1866. Lwów: 1866, s. 34. - ↑ Handbuch der politischen Behörden in Galizien für das Jahr 1867. Lwów: 1867, s. 40, 91.
•Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868. Lwów: 1868, s. 63, 148.
•Sławomir Stępak. Z dziejów władz powiatowych w Tarnobrzegu. „Tarnobrzeskie Zeszyty Historyczne”. Nr 23, s. 27, 2003. - ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1869. Lwów: 1869, s. 61.
•Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 64-65.
•Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 350. - ↑ Gospodarstwo, przemysł i handel. Kopalnie i destylarnie w Płowcach. (Dokończenie.). „Kraj”. Nr 90, s. 2, 21 kwietnia 1870.
- ↑ Księga chrztów 1882–1892. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku, s. 146 (poz. 123).
- ↑ Marian Gustaw Ludwik Lewandowski h. Prawdzic. sejm-wielki.pl. [dostęp 2021-10-09].
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: Tytus Lewandowski, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2014-11-20] .
- ↑ Warszawa, cm. Powązkowski. Kwatera 77 rząd 4, miejsce 14: Tytus Lewandowski [inw. 22298]. sejm-wielki.pl. [dostęp 2014-11-20].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Boniecki: Herbarz polski. T. 14: Lasoccy – Liwiński. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1911, s. 1-396.