Ulrich Lins – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ulrich Lins podczas dnia otwartego UEA | |
Data i miejsce urodzenia | 4 sierpnia 1943[1] |
---|---|
Zawód, zajęcie | historyk |
Odznaczenia | |
honorowy członek Universala Esperanto-Asocio (2015) |
Ulrich Lins (ur. 4 sierpnia 1943 w Bonn) – niemiecki historyk, esperantysta, pisarz[2], honorowy członek Universala Esperanto-Asocio (UEA)[3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w 1943 w Bonn. Studiował historię, japonistykę i nauki polityczne na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn i Uniwersytecie Kolońskim, w latach 1971–1972 pracował na Uniwersytecie Tokijskim (na wydziale ekonomicznym). Tematem jego doktoratu, nagrodzonego przez wydział filozofii Uniwersytetu Kolońskiego, były doktryna i historia Ōmoto, japońskiej sekty religijnej, która powstała po restauracji Meiji, na ówczesnej fali tworzenia „nowych religii” (shin-shūkyō). Praca doktorska Linsa ukazała się drukiem w 1976. W pracy zawodowej zajmuje się współpracą uniwersytetów niemieckich i azjatyckich[2].
Działalność esperancka
[edytuj | edytuj kod]Ulrich Lins nauczył się esperanta w 1958. Pełnił różne funkcje w esperanckich organizacjach i instytucjach, był między innymi członkiem zarządu Światowej Esperanckiej Organizacji Młodzieżowej (TEJO) (1964–1969), przedstawicielem TEJO przy Universala Esperanto-Asocio (1967–1969) i przez kilka kadencji członkiem komitetu Universala Esperanto-Asocio[2]. Od 1989 do 1995 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego UEA. W 1989 został przewodniczącym komisji w Fundacji im. Antoniego Grabowskiego[3].
W latach 1970–1974 pełnił funkcję współredaktora Kontakto[3].
Lins jest wykładowcą Międzynarodowego Uniwersytetu Kongresowego (Internacia Kongresa Universitato)[2].
W 2015 roku otrzymał tytuł honorowego członka Universala Esperanto-Asocio[3].
Dzieła
[edytuj | edytuj kod]Głównym dziełem Ulricha Linsa w języku esperanto jest La danĝera lingvo. Studo pri persekutoj kontraŭ Esperanto (pol. Niebezpieczny język. Studium na temat prześladowań języka esperanto), przetłumaczona na wiele języków narodowych, w tym na język polski (tłum. Danuta Kowalska). Jest współredaktorem Esperanto en perspektivo (1974) oraz książek o relacjach niemiecko-japońskich (w języku niemieckim) i 22-tomowej historii Niemiec (w języku japońskim). Jest również głównym redaktorem nowego wydania Encyklopedii Esperanta (Enciklopedio de Esperanto)[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ https://www.bundesarchiv.de/nachlassdatenbank/viewresult.php?sid=161cfcd260a52f078079c
- ↑ a b c d e Ulrich Lins , La danĝera lingvo: Esperanto en la uragano de persekutoj, Kioto: L’omnibuso, 1973, s. 567, ISBN 5-01-003136-1, OCLC 1105155331 [dostęp 2021-05-19] (esperanto), notatka biograficzna o autorze.
- ↑ a b c d La, Du novaj Honoraj Membroj de UEA [online], La Ondo de Esperanto, 29 lipca 2015 [dostęp 2021-05-19] (esperanto).