Ziemia przemyska – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/99/Recueil_d%27armoiries_polonaises_-_COA_of_Przemy%C5%9Bl_County_crop2.png/220px-Recueil_d%27armoiries_polonaises_-_COA_of_Przemy%C5%9Bl_County_crop2.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Krainy-historyczne-Polski.png/220px-Krainy-historyczne-Polski.png)
Ziemia przemyska – jednostka administracyjna Korony Królestwa Polskiego, (województwa ruskiego) w okresie I Rzeczypospolitej, 1434–1772. Stolicą ziemi przemyskiej był Przemyśl. Sejmiki ziemskie w Przemyślu.
Podział administracyjny
[edytuj | edytuj kod]Powiaty (od 1434)
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Ziemia_Przemyska.png/220px-Ziemia_Przemyska.png)
- powiat przemyski, stolica Przemyśl, starostwo grodowe i sąd ziemski
- powiat przeworski, siedziba Przeworsk, sąd ziemski z prawem karania śmiercią
- powiat samborski, siedziba Sambor
- powiat drohobycki, siedziba Drohobycz
- powiat stryjski, siedziba Stryj
Starosta przemyski zwoływał popis całej szlachty ziemi przemyskiej pod Przemyślem. Powiaty obierały 6 deputatów na Trybunał Koronny i Trybunał Skarbowy Radomski na sejmiku deputackim i gospodarczym.
Drugim, najważniejszym ośrodkiem miejskim ziemi przemyskiej w XV i XVI w. był Przeworsk, gdzie dobrze rozwinięte było, m. in. tkactwo.[1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Alex_K_Grundwald_flags_1410-01.svg/220px-Alex_K_Grundwald_flags_1410-01.svg.png)
W XVI wieku największymi miastami były Przemyśl i Jarosław (powyżej 5 tys. mieszkańców), Stryj (powyżej 4 tys. mieszkańców), Przeworsk, Drohobycz, Grodzisko, Leżajsk, Rzeszów i Żołynia (powyżej 3 tys. mieszkańców)[2][3]. Według lustracji królewskiej sporządzonej w roku 1676 znajdowało się w całej ziemi przemyskiej 32 miasta i 980 wsi.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Przyboś K.: Granice ziemi przemyskiej w czasach nowożytnych XVI – XVIII wiek. „Rocznik Przemyski” T. 29-30: 1993.
- ↑ Chłopski adwokat , str. 26. 2020-07-08. [dostęp 2020-07-08].
- ↑ Przyboś K.: Granice ziemi przemyskiej w czasach nowożytnych XVI – XVIII wiek. „Rocznik Przemyski” T. 29-30: 1993.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Lustracja województwa ruskiego, podolskiego i bełskiego, 1564–1565. Warszawa 2001, 289 s. ISBN 83-7181-193-4
- Lustracje województw ruskiego, podolskiego i bełskiego 1564–1565. Wyd. K. Chłapowski, H. Żytkowicz. Cz. 1. Warszawa–Łódź 1992
- Lustracja województwa ruskiego 1661–1665. Cz. 1: Ziemia przemyska i sanocka. Wyd. K. Arłamowski i W. Kaput. Wrocław–Warszawa–Kraków 1970
- Przyboś K.: Granice ziemi przemyskiej w czasach nowożytnych XVI – XVIII wiek. „Rocznik Przemyski” T. 29-30: 1993. Fragmenty jako Granice Ziemi Przemyskiej w czasach nowożytnych XVI-XVIII wiek w: Przemyśl > Wykaz tematów > Dawne wieki. Oprac. P. Jaroszczak. Przemyśl 2003. [1]
- Dr. Piotr Hrabyk, Ziemia Przemyska i Lwowska (szkic historyczno-geograficzny z mapą), Przemyśl, 1921
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Krótka podróż po Ziemi Przemyskiej - ilustrowany artykuł na portalu Kresy24.pl