Ao (dwuznak) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ao - dwuznak używany w języku irlandzkim do zapisu [iː] (lub, w zależności od dialektu, także [e:]) między spółgłoskami miękkopodniebiennymi lub welaryzowanymi, w języku francuskim w którym oznacza głoskę [a] (używany jest jedynie w kilku słowach), a także w malgaskim do zapisu [o] oraz w języku galicyjskim.[1] W języku piemonckim i hanyu pinyin oznacza dyftong [au̯].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ao (digraph) [online], Academic Dictionaries and Encyclopedias [dostęp 2023-08-15] (ang.).