Fiume (1930) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | Stabilimento Tecnico Triestino |
Początek budowy | 29 kwietnia 1929 |
Wodowanie | 27 kwietnia 1930 |
![]() | |
Wejście do służby | 23 listopada 1931 |
Zatonął | 29 marca 1941 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | standardowa: 13 500 t |
Długość | 180 m |
Szerokość | 20,6 m |
Zanurzenie | 7,2 m |
Napęd | |
turbiny parowe o mocy 95 000 KM napędzające 2 śruby | |
Prędkość | 32 w. |
Uzbrojenie | |
8 × 203 mm – 4 x II 16 × 100 mm – 8 x II 6 × 40 mm 8 × 12,7 mm | |
Wyposażenie lotnicze | |
2 samoloty rozpoznawcze | |
Załoga | 841 |
Fiume – włoski krążownik ciężki typu Zara z okresu II wojny światowej. Okręt nazwano tak dla upamiętnienia adriatyckiego miasta Rijeka (włoskie Fiume).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwszym okrętem typu Zara, którego budowę rozpoczęto był „Fiume”, miało to miejsce 29 kwietnia 1929 roku w stoczni Stabilimento Tecnico Triestino w Trieście. Wodowanie nastąpiło 27 kwietnia 1930 roku, wejście do służby 23 listopada 1931 roku. Po wejściu do służby okręt wszedł w skład pierwszego dywizjonu krążowników, w skład którego wchodziły pozostałe jednostki typu Zara. Okręt w tym czasie brał udział w licznych manewrach morskich, pokazach i rewiach. W jednej z takich rewii, 5 maja 1938 roku, w trakcie wizyty Hitlera we Włoszech wraz z „Fiume” wzięło udział 161 innych jednostek. Główną atrakcją pokazu było ostre strzelanie z dział artylerii głównej krążowników „Zara” i „Fiume” do sterowanego radiem okrętu celu – dawnego krążownika pancernego „San Marco”[1].
Pierwszą akcją bojową krążownika był udział w hiszpańskiej wojnie domowej, gdzie wspierał działania nacjonalistów w ramach Włoskiego Korpusu Ekspedycyjnego. Po wybuchu II wojny światowej „Zara” działał w rejonie Morza Śródziemnego, gdzie głównym przeciwnikiem Regia Marina była Royal Navy. 7 lipca 1940 roku „Fiume” wziął udział w bitwie koło przylądka Stilo. 11 listopada 1940 roku podczas brytyjskiego ataku na Tarent udało mu się uniknąć uszkodzeń[2].
28 marca 1941 roku podczas bitwy koło przylądka Matapan „Fiume” i dwa bliźniacze okręty „Pola” i „Zara” zostały w ciemnościach zaskoczone przez 3 brytyjskie pancerniki, które wykorzystały przewagę, jaką dawał im radar, i zaatakowały włoskie krążowniki z bliska przy pomocy ostrzału artyleryjskiego i torped. „Fiume” został oświetlony przez reflektory pancernika „Warspite” z odległości 2700 metrów, a następnie ostrzelany i trafiony 4 pociskami 381 mm. W następnych minutach okręt został trafiony przez 4 pociski 381 mm wystrzelone z pancernika „Valiant”. W wyniku ostrzału „Fiume” doznał poważnych uszkodzeń, zaczął płonąć, jedna z jego wież artylerii głównej wpadła do wody. Okręt pozostawał na powierzchni przez 45 minut, a następnie zatonął. Z jego załogi zginęło 812 osób, w tym dowódca okrętu Giorgio Giorgis[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Brescia 2012 ↓, s. 42.
- ↑ a b O'Hara 2009 ↓, s. 97.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Vincent O'Hara: Struggle for the Middle Sea: The Great Navies at War in the Mediterranean Theater, 1940–1945. Annapolis: Naval Institute Press, 2009. ISBN 978-1-59114-648-3.
- Maurizio Brescia: Mussolini’s Navy: A Reference Guide to the Regia Marina 1930–1945. Barnsley Seafort, 2012. ISBN 1-84832-115-5.
- www.marina.difesa.it. [dostęp 2009-08-09]. (wł.).
- Adam Śmigielski. Historia włoskiego krążownika Zara. „Morze”. 7 1990. 7. s. 22-23.