Jubilat DMT-401 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Typ | Domowy Monofoniczny Tranzystorowy radioodbiornik stołowy |
---|---|
Producent | |
Państwo | |
Lata produkcji | 1971–1979 |
Dane techniczne | |
Zakresy fal | |
Fale długie | 165–285 kHz |
Fale średnie | 525–1605 kHz |
Fale krótkie | 5,95–10,1 MHz |
UKF | I: 65,5–73 MHz |
Pasmo przenoszenia | |
Tor AM | 180–3550 Hz |
Tor FM | 180–7000 Hz |
Inne | |
Moc wzmacniacza | 1,5 W |
Napięcie zasilania | 220 V |
Pobór mocy (sieć) | 10 VA |
Wymiary | 515x170x145 mm |
Masa | 4 kg |
Jubilat DMT-401/406 – radioodbiornik stołowy, monofoniczny, zbudowany na tranzystorach, produkowany w latach 70. XX wieku w ZR Unitra Diora. Był to najtańszy i najpopularniejszy radioodbiornik stołowy w tych latach.
Modele
[edytuj | edytuj kod]Powstały dwie generacje Jubilata:
DMT-401 11601
[edytuj | edytuj kod]Pierwsza wersja Jubilata była produkowana od 1971 roku. Odbiornik odbierał sygnały w 4 zakresach: fal długich, średnich, krótkich i ultrakrótkich. 5-ciopołożeniowy przełącznik zakresu umożliwiał wybór pomiędzy pasmami oraz sygnałem z 5-pinowego gniazda DIN, pozwalającego na podłączenie magnetofonu bądź gramofonu. Odbiornik (podobnie jak produkowany w tym samym czasie lampowy Klawesyn) uruchamiany był przez służący do regulacji głośności potencjometr z wyłącznikiem. Możliwa była również regulacja barwy dźwięku. Z tyłu odbiornika oprócz wspomnianego wcześniej gniazda DIN znajdowały się również: bezpiecznik, gniazda antenowe (symetryczne 300 Ω dla zakresu UKF oraz pojedyncze gniazdo dla pozostałych), gniazdo uziemienia oraz wychodzący z wnętrza obudowy przewód zasilania. Końcowy stopień mocy m.cz. odbiornika był zbudowany na tranzystorach germanowych AC-180/181[1]. Skalę odbiornika podświetlały dwie żarówki.
Produkowany był do 1974 w liczbie około 300.000 sztuk[1].
DMT-406 11633
[edytuj | edytuj kod]Udoskonalona wersja, produkowana od roku 1973. W odróżnieniu od poprzedniej wersji zastosowano układ scalony CEMI UL1403 we wzmacniaczu małej częstotliwości[2].
Odbiorniki były sprzedawane w NRD i Francji. Wersja eksportowa była fabrycznie nastrojona na pasmo 87,5–100 MHz, a co za tym idzie, otrzymała skalę dla zakresu UKF wg standardu CCIR.
Stosowano dwie wersje obudowy: z tworzywa udaroodpornego (505x107x135 mm), przeznaczoną dla odbiorników na rynki zagraniczne, oraz bardziej powszechną – drewnianą (wymiary w infoboksie), produkowaną w Świdnickiej Fabryce Mebli, późniejszym oddziale Diory wytwarzającym zestawy głośnikowe.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Jubilat DMT-401. oldradio.pl. [dostęp 2015-01-31].
- ↑ Jubilat DMT-406. oldradio.pl. [dostęp 2015-01-31].