Krystyna Szostek-Radkowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Krystyna Szostek-Radkowa i Jean Guillou w czasie próby Judith Symphonie w Paryżu | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Typ głosu | |
Zawód | |
Aktywność | od 1957 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Krystyna Szostek-Radkowa (ur. 14 marca 1933 w Katowicach) – polska śpiewaczka mezzosopranistka, pedagog.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Córka Józefa Szostka – śpiewaka i współzałożyciela Opery Śląskiej w Bytomiu[1][2], siostrzenica Karola Grzesika – przedwojennego marszałka Sejmu Śląskiego[3]. Naukę muzyki rozpoczęła we wczesnym dzieciństwie pod kierunkiem swego ojca, pierwszy raz wystąpiła w radiu już w wieku 4 lat. Po ukończeniu w 1953 klasy śpiewu Ireny Faryaszewskiej w katowickim Liceum Muzycznym rozpoczęła studia w Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach pod kierunkiem Adrianny Faryaszewskiej, Ireny Lenczewskiej, Wandy Łozińskiej. Studia w konserwatorium ukończyła w 1959 roku z najwyższym wyróżnieniem.
W czasie studiów wyszła za mąż za Ludwika Radka, skrzypka w Operze Śląskiej, a później w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Po związaniu się śpiewaczki na stałe z Operą Warszawską Radkowie zamieszkali w Warszawie, jednak przez wszystkie lata swej kariery artystka utrzymywała żywy kontakt ze Śląskiem[3]. Rodzinne tradycje muzyczne kontynuowała ich młodsza córka – Jolanta Radek (sopran)[4].
Radkowie zawsze mieli w swoim domu zwierzęta, a ich starsza córka Gabriela poświęciła się medycynie weterynaryjnej, jako że w tej rodzinie psy kochane były na równi z muzyką i śpiewem[5]. I nie tylko psy, także koty i jamniki. Właśnie Krystyna Szostek-Radkowa jest autorką słynnego bon motu (o swoim ulubieńcu Dudusiu)[6]: To nie pies – to jest jamnik.
Kariera artystyczna
[edytuj | edytuj kod]Opera
[edytuj | edytuj kod]Od 1957 roku Krystyna Szostek-Radkowa przez 5 lat była solistką Opery Śląskiej w Bytomiu. Debiutowała tam rolą pokojówki w Manon, ale za swój debiut profesjonalny uważa rolę Ulryki w Balu maskowym Verdiego.
W 1958 zdobyła medal na międzynarodowym konkursie w Tuluzie, w 1959 – najwyższą (drugą) nagrodę na konkursie im. Giovanniego Battisty Viottiego w Vercelli[7], a w 1960 – III nagrodę na konkursie w Sofii.
Szybko zwróciła uwagę zagranicznych impresariów. Efektem był debiut w Operze Wiedeńskiej, gdzie wykonała z wielkim sukcesem rolę Eboli w Don Carlosie. Później przez 10 lat występowała gościnnie na deskach Opery Królewskiej La Monnaie w Brukseli (Eboli, Ortruda, Dalila, Amneris), w Opéra de Lyon (Ortruda 1976[8], Kundry 1977, Amneris 1978, Filipiewna 1984). Na scenie wschodnioberlińskiej Staatsoper grała Matkę Joannę w Diabłach z Loudun, a w Moskwie (Teatr Bolszoj) w Carmen. W 1981 wystąpiła w Operze Paryskiej w Balu maskowym w roli Ulryki wraz z José Carrerasem (Gustaw III) i Katią Ricciarelli (Amelia), a w Szwajcarii u Maurice Béjarta w inscenizacji opery Salome w roli Herodiady.
Występowała również na scenach operowych Madrytu, Hamburga, Düsseldorfu, Lubeki, Leningradu, Kijowa, Rygi, Budapesztu, Bukaresztu, Moskwy, Buenos Aires (Teatro Colón) i nowojorskiej Carnegie Hall. Były to wszystko występy gościnne, bowiem artystka nigdy nie rozstawała się na dłużej ze sceną Opery Narodowej w Warszawie, do której w 1962 roku zaangażował ją Bohdan Wodiczko i w której była solistką przez następne 40 lat.
Pierwsze jej role na tej scenie to Jadwiga w Strasznym dworze, Jokasta w Królu Edypie i Olga w Eugeniuszu Onieginie. Inne kreacje to Oktawia w Koronacji Poppei[9], Azucena w Trubadurze, Amneris w Aidzie, księżniczka Eboli w Don Carlosie, Santuzza w Rycerskości wieśniaczej, Cześnikowa w Strasznym Dworze, a przede wszystkim tytułowa rola w Carmen (1967) w reżyserii Erharda Fischera i wielkie role wagnerowskie – Wenus, Fryka, Waltrauta w Tannhäuserze i Pierścieniu Nibelunga[10]. Cała tetralogia Wagnera była wystawiana w Teatrze Wielkim w międzynarodowej obsadzie w latach 1988–1989. Ostatnią rolą na scenie Opery Narodowej była Niania Filippiewna w Eugeniuszu Onieginie w roku 2002.
O kreacji w Carmen krytyk muzyczny Jerzy Waldorff pisał[11]: Krystyna Szostek-Radkowa w roli i partii Carmeny była rewelacyjna: nie wyobrażam sobie, czy jest dziś lepsza Carmen w Europie, pod każdym względem – wokalnym, aktorskim, aparycyjnym.
Muzyka oratoryjna
[edytuj | edytuj kod]Obok oper klasycznych specjalizowała się w wykonaniach muzyki religijnej, oratoriach, a także w muzyce XX wieku, w szczególności w wykonaniach i prawykonaniach dzieł współczesnych jej polskich kompozytorów Bairda, Lutosławskiego, Góreckiego, Pendereckiego.
Z koncertami oratoryjnymi i recitalami objechała całą Europę, jak również Afrykę (Kenia, Uganda) i obie Ameryki : w 1982 wystąpiła z zespołem Kameralistów Filharmonii Narodowej Karola Teutscha w Carnegie Hall zapoznając amerykańską publiczność z arcydziełami polskich kompozytorów epoki baroku (w tym utwór Jesu spes mea Stanisława Sylwestra Szarzyńskiego był kilkakrotnie bisowany[12]), a w sezonie 1993/1994 odbyła tournée po Puerto Rico, gdzie pod dyrekcją Krzysztofa Pendereckiego wraz ze słowacką sopranistką Lucją Popp wykonywały, zarówno jego kompozycje, jak i klasyczne dzieła oratoryjne (w tym Requiem Dvořáka).
Jej repertuar oratoryjny obejmuje kilkadziesiąt pozycji: Vivaldi, Monteverdi, Pergolesi, Bach, Händel, Mozart, Brahms, Moniuszko, Bruckner, Verdi, Mahler, Dvořák, Szymanowski. Była jedną z najwyżej ocenianych wykonawczyń partii mezzosopranowej w Requiem Verdiego[2].
Prawykonania muzyki współczesnej
[edytuj | edytuj kod]Uczestniczka wielu międzynarodowych festiwali muzycznych (Montreux, Besançon, Lyon, Linz, Lucerna, Rzym, Zagrzeb) i wielu realizacji Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień. m.in. w jej IV edycji (1960) w Oedipus Rex Strawinskiego, oraz w Requiem Maciejewskiego, a Witold Lutosławski powierzył jej dwa pierwsze wykonania Pięciu pieśni do słów Kazimiery Iłłakowiczówny, pierwszego utworu w nowym systemie harmonii dwunastodźwiękowej[13].
W 1960 brała udział w prawykonaniu Pięciu pieśni do słów Haliny Poświatowskiej Tadeusza Bairda, utworze zadedykowanym „Krystynie”[14].
W 1966 w ramach X „Warszawskiej Jesieni” miała prawykonanie opera Jutro Tadeusza Bairda na podstawie dramatu One day more Josepha Conrada, następnie w 1972 opera została wystawiona na scenie Opery Śląskiej w reżyserii Bogdana Hussakowskiego. Kreacja aktorska Szostek-Radkowej w roli Jessiki w obu przedstawieniach spotkała się z gorącym przyjęciem publiczności[15] i reżyser rozpoczął realizację wersji filmowej. Autor opery wymógł jednak żeby rolę Jessiki w filmie powierzyć aktorce teatralnej[16] z podkładem głosu Szostek-Radkowej[17].
W latach 1970 przygotowała z francuskim kompozytorem Jean Guillou prawykonanie światowe Judith Symphonie pour Mezzo Soprano et orchestre op. 21, które odbyło się na Wawelu w Krakowie[potrzebny przypis]. Prawykonanie francuskie symfonii z udziałem Krystyny Szostek-Radkowej i Orkiestrą Radia i Telewizji Francuskiej (ORTF) pod dyr. Renarda Czajkowskiego odbyło się w Paryżu 25 lutego 1971[18].
Działalność pedagogiczna
[edytuj | edytuj kod]Od 1985 prowadziła klasę śpiewu na Wydziale Wokalnym Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie w 1993 otrzymała z rąk Prezydenta RP tytuł profesora[19]. Do jej uczniów należeli m.in.: Anna Lubańska, Edyta Kulczak[20], Ae-Ran Kim[21], Anna Lisiecka[22], Małgorzata Pańko[23], Katarzyna Rzymska, Ewa Thomas[24], Elżbieta Wróblewska[25], Agnieszka Dąbrowska, Małgorzata Gałuszka-Armata, Karolina Gumos[26], Jolanta Rzewuska[27].
Odznaczenia i nagrody
[edytuj | edytuj kod]- 1967 – Złoty Krzyż Zasługi[28]
- 1979 – Krzyż Kawalerski OOP[28]
- 1983 – Order Sztandaru Pracy I klasy[28]
- 1988 – Honorowa Odznaka Towarzystwa Polonia[28]
- 2003 – Ślązaczka Towarzystwa Przyjaciół Śląska[29]
- 2011 – Złoty Medal Gloria Artis – Zasłużony Kulturze[28][30]
Role operowe
[edytuj | edytuj kod]- Manon, Jules Massenet, postać: pokojowa, reż. Jan Popiel, Opera Śląska, premiera: 1957-06-01
- Bolesław Śmiały, Ludomir Różycki, postać: Mielisława, reż. Józef Wyszomirski, Opera Śląska, premiera: 1957-11-30
- Bal maskowy, Giuseppe Verdi, postać: Ulrika, reż. Karol Urbanowicz, Opera Śląska, premiera: 1957-11-30
- Wesele Figara, Wolfgang Amadeus Mozart, postać: Marcelina, reż. Józef Wyszomirski, Opera Śląska, premiera: 1959-09-18
- Marta, Friedrich von Flotow, postać: Nancy, reż. Vladislav Hamsik, Opera Śląska, premiera: 1961-07-12
- Oedipus Rex. Persefona, Igor Strawinski, postać: Jokasta, reż. Konrad Swinarski, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1962-01-10
- Juliusz Cezar, Georg Friedrich Händel, postać: Kornelia, reż. Ludwik René, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1962-04-28
- Zamek Sinobrodego, Béla Bartók, postać: Judith, reż. Aleksander Bardini, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1963-02-16
- Don Carlos, Giuseppe Verdi, postać: Księżniczka Eboli, Opera Wiedeńska, premiera: 1965-02-06
- Straszny dwór, Stanisław Moniuszko, postać: Jadwiga, reż. Jerzy Merunowicz, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1965-11-20
- Oedipus Rex (wieczór Strawińskiego), Igor Strawinski, postać: Jokasta, reż. Konrad Swinarski, Rodrigues Alfredo, Rodrigues Alfredo, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1965-12-11
- Parsifal, Richard Wagner, postać: Kundry, Nouvel Opéra w Lyonie
- Moc przeznaczenia, Giuseppe Verdi, postać: Cyganka Preziosilla, Nouvel Opéra w Lyonie
- Samson i Dalila, Camille Saint-Saëns, postać: Dalila, Opera Brukselska La Monnaie
- Faust, Charles Gounod, postać: Marta, reż. Ladislav Stros, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1966-04-06
- Aida, Giuseppe Verdi, postać: Amneris, reż. Danuta Baduszkowa, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1966-08-31
- Jutro, Tadeusz Baird, postać: Jessica, reż. Aleksander Bardini, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1966-09-18
- Carmen, Georges Bizet, postać: Carmen ,reż. Erhard Fischer, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1967-07-16
- Oniegin, Piotr Czajkowski, postać: Olga, reż. Lidia Zamkow, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1967-11-16
- Trubadur, Giuseppe Verdi, postać: Azucena, reż. Józef Grubowski, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1970-05-09
- Elektra, Richard Strauss, postać: Klitemnestra, reż. Aleksander Bardini, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1971-01-05
- Koronacja Poppei, Claudio Monteverdi, postać: Oktawia, reż. Ludwik René, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1971-07-16
- Szarlatan, Karol Kurpiński, postać: Konsyliarzowa (gościnnie), reż. Jan Kulma, Warszawska Opera Kameralna Warszawa, premiera: 1972-09-25
- Pieśni truwerów, Tadeusz Baird, wieczór pt. Etiudy baletowe, reż. Witold Gruca, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1972-12-21
- Borys Godunow, Modest Musorgski, postaci: Karczmarka, Maryna Mniszchówna, Niania, reż. Jan Świderski, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1972-12-30
- Tannhäuser, Richard Wagner, postać: Wenus, reż. Otto Fritz, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1974-02-17
- Lohengrin, Richard Wagner, postać: Ortruda, reż.Ernst Poettgen, Teatr Królewski La Monnaie w Brukseli, premiera 1975-05-10
- Diabły z Loudun, Krzysztof Penderecki, postać: Matka Joanna od Aniołów, reż. Kazimierz Dejmek, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1975-06-08
- Lohengrin, Richard Wagner, postać: Ortruda, reż. muz. Serge Baudo, Theatre Romain de Fourviere /Opéra de Lyon, premiera: 1976-06-21
- Parsifal Richard Wagner, postać: Kundry, reż. Louis Erlo, Opéra de Lyon, premiera: 1977-04-08[31]
- Rycerskość wieśniacza, Pietro Mascagni, postać: Santuzza, reż. Maria Fołtyn, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1977-06-26
- Dama pikowa, Piotr Czajkowski, postać: Hrabina, reż. Lew Michajłow, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1980-03-02
- Bal maskowy, Giuseppe Verdi, postać: Ulrika, reż. Jean Claude Casadesus, Opera Paryska, premiera: 1981-03-07
- Salome, Richard Strauss, reż.: Maurice Béjart, Grand Théâtre, Geneva[32], premiera: 1983-01-21
- Gwiazda, Zygmunt Krauze, postać: Gwiazda, reż. Wojciech Szulczyński, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1985-06-21
- Makbet, Giuseppe Verdi, postać: Lady Mackbeth, reż. Marek Grzesiński, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1985-11-09
- La Dame de Pique, Piotr Czajkowski, postać: La comtesse (Hrabina), reż. Jerome Kaltenbach, Opera – Theatre de Nancy[33], premiera: 1985-11-22
- Złoto Renu, Richard Wagner, postać: Fryka, reż. August Everding, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1988-04-29
- Walkiria, Richard Wagner, postać: Fryka, reż. August Everding, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1988-04-30
- Zmierzch bogów, Richard Wagner, postać: Waltrauta, reż. August Everding, Teatr Wielki w Warszawie, premiera: 1989-03-05
- Straszny dwór, Stanisław Moniuszko, postać: Cześnikowa, reż. Henryk Konwiński, Opera Śląska, premiera: 1990-06-16
- Faust, Charles Gounod, postać:Marta (gościnnie), reż. Bogdan Hussakowski, Opera Śląska, premiera: 1992-04-04
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Albumy solowe
[edytuj | edytuj kod]- Pocztówka – 1 utwór – Krystyna Szostek-Radkowa, AW Ruch R0113[34]
- Krystyna Szostek-Radkowa – Arie operowe, Chór i Orkiestra Teatru Wielkiego w Warszawie, Muza SX2380[35]
- Krystyna Szostek-Radkowa – Arie operowe, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie, Kazimierz Kord (dyr.), Muza SXL0498[36]
- Krystyna Szostek-Radkowa – Stabat Mater, Muza SXL0508 1965[37]
- Krystyna Szostek-Radkowa – Karol Szymanowski – Pieśni, Muza SXL0980 1973[38]
- Recital operowy Krystyna Szostek Radkowa, Muza PNCD256 1994[39]
- Krystyna Szostek-Radkowa. Mezzosopran. Polskie Radio (5CD), PRCD075 2006[40]
Albumy sesyjne
[edytuj | edytuj kod]- Verdi – Trubadur – Opera w przekroju, dyr. Górzyński[41] – reedycja w PNCD228
- Ziedler, Józef – Nieszpory,Musicae Antiquae Collegium Varsoviense, dyr.Chwedczuk[42]
- Baird – Pieśni truwerów, dyr. Rowicki[43]
- Vivaldi, Bach – Muzyka chorałowa, dyr. Wodiczko[44],
- Szarzyński, Stanisław Sylwester – Musicae Antiquae Collegium Varsoviense, dyr.Sutkowski[45]
- Żebrowski, Kobierkiewicz – Requiem, Musica Antiqua Polonica, dyr.Dobrzański[46]
- Elsner – Król Łokietek albo Wiśliczanki (Opera), dyr. Dobrzański[47]
- Brahms – Chór i Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej, dyr.Markowski[48]
- Baird – Jutro, dyr. Renard Czajkowski[49]
- Moniuszko – Litania I Ostrobramska, dyr. Kajdasz[50]
- Bloch – Bardzo śpiąca królewna, dyr. Krenz[51] w tym: Jolanta Radek (parl)
- Berlioz – Potępienie Fausta, dyr. Kord[52]
- Verdi – Requiem cz. I, dyr. Kord[53]
- Verdi – Requiem, dyr. Kord[54]
- Verdi – Requiem cz. II, dyr. Kord[55]
- Mozart – Requiem, dyr. Kord[56] (reedycja w PNCD135)
- Bruckner – Te Deum, dyr. Kord[57]
- Vivaldi, Martini, Albinoni, dyr. Dobrzański[58]
- Beethoven – 9 Symfonia, dyr. Wisłocki[59]
- Herzlichst Ihr Warschauer Symphonie-Orchester[60]
- Kobierkowicz, Zwierzchowski – Requiem,Musica Antiqua Polonica[61].
- Szymanowski vol.2[62]
- Szymanowski vol.6[63] w tym: Trzy fragmenty z poematów Jana Kasprowicza op. 5
- Szymanowski – Songs of a fairy-tale princess[64]
- Baird – Psychodrama, Jutro, dyr. Czajkowski[65]
- Mozart – Requiem, dyr. Kord[66]
- Górzyński, Zdzisław – Trubadur – montaż muzyczny[67]
- Szymanowski, Stabat Mater, Symphony No 3, dyr.Maksymiuk[68],
- Beethoven – Symphonies, Chór Filharmonii Narodowej, dyr. Kord/[69] w bazie CD Accord Music Edition.
- Szymanowski – Stabat Mater, dyr. Stryja, CD[70];
- Moniuszko – Gala: arie z oper Halka i Hrabina, pieśni ze Śpiewnika domowego [71]
- Beethoven – IX symfonia d-moll: Uwertura Leonora III [72]
- Duszo Chrystusowa – z albumu Święty, święty, święty[73]
- Baird – Selected Works[74]
Kompilacje różnych solistów
[edytuj | edytuj kod]- Musica Polonica Nova: 1944-1974[75]
- Arie słowiańskie / Borodin, Czajkowski, Moniuszko[76]
- Najpiękniejsze pieśni polskie[77]
- Piękne głosy – Piękne arie[78]
- Szymanowski – Pieśni na głos i orkiestrę[79]
- Moniuszko – Pieśni[80]
- Ave Maria w muzyce[81].
- Ave Verum: Kongres Eucharystyczny '87[82]
- Tobie Ojczyzno – Poległym w służbie i obronie Polski Ludowej[83]
- Wychowanie muzyczne – Płytoteka dla 8-klasowe szkoły podstawowej[84]
- Wychowanie muzyczne – Płytoteka dla 8-klasowe szkoły podstawowej[85]
- Jerzy Semkow – Polska tematyka w muzyce rosyjskiej[86]
- Zaślubinowy Pierścień[87]
- CZA WP – Wojsko, wojsko[88]
- Arie słowiańskie[89]
- Najpiękniejsze pieśni polskie[90]
- Niezapomniane arie operowe vol.1[91]
- Słynne arie operowe[92]
- Gwiazdy scen i estrad[93]
- Teatr Wielki w Warszawie – Arie i fragmenty operowe[94]
- 150 lat Teatru Wielkiego w Warszawie[95]
- Pastorałki – Muzyka polskiego baroku[96]
- Moniuszko – Msza Es-dur[97]
- Classical Opera Highlights 1-10 CD[98];
- Bizet: Carmen Highlights CD[99]
- Opera Highlights 1-5 CD[100];
Kolędy
[edytuj | edytuj kod]- Krystyna Szostek-Radkowa, Andrzej Hiolski – Popularne kolędy polskie[101]
- Witold Lutosławski – 20 kolęd[102]
- W Dzień Bożego Narodzenia SX[103]
- 40 Najpiękniejszych Kolęd Polskich[104]
- Kolędy klasycznie[105][106]
- W Dzień Bożego Narodzenia CD[107]
- Krystyna Szostek-Radkowa – Dama Pikowa (The Queen of Spades)/Czajkowski[108][109]
- Kolędy kompozytorów polskich[110]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Pięć lat Opery Śląskiej. [dostęp 2014-03-15].
- ↑ a b Adam Czopek: Krystyna Szostek-Radkowa. maestro.net.pl. [dostęp 2014-03-21].
- ↑ a b 'Tadeusz Kijonka, Harmonia – rzecz o Krystynie Szostek-Radkowej, esej w pięciopłytowym albumie Krystyna Szostek-Radkowa. Mezzosopran, Polskie Radio (2006)
- ↑ Jolanta Radek. Arie operowe. culture.pl. [dostęp 2014-03-15].
- ↑ Sławomir Pietras: Szostek-Radkowa, brylant polskiej opery. e-teatr.pl. [dostęp 2014-03-15].
- ↑ Włodzimierz A Gibasiewicz , Psy znanych i lubianych, Poznań: Kantor Wydawniczy SAWW, 1992, ISBN 83-85066-82-9, OCLC 749869365 .
- ↑ Concorso Viotti | 1950-59 [online] [dostęp 2022-06-09] (ang.).
- ↑ Le Figaro, 29.6.76-14.4.77.-Lyon-Poche, 236
- ↑ Jan Weber: Uwagi na marginesie polskiej prapremiery „L'Incoronazione di Poppea”. polskieradio.pl, 1971. [dostęp 2014-03-15].
- ↑ Ludwika Malewska-Mostowicz: Rozmowa z Krystyną Szostek-Radkową. Laboratorium Przekładu Międzykulturowego. [dostęp 2014-03-20].
- ↑ Jerzy Waldorff: Sensacja w cygar fabryce. e-teatr.pl, 1967. [dostęp 2014-03-15].
- ↑ Krystyna Szostek-Radkowa. „Kurier Polski”. Nr 128, 1986-07-06.
- ↑ Witold Lutosławski: Pięć pieśni na głos żeński i fortepian do słów Kazimiery Iłłakowiczówny. PWM. ISBN 83-224-0791-2.
- ↑ K. Tarnawska-Kaczorowska: Tadeusz Baird – Pięć pieśni do słów Haliny Poświatowskiej. Zeszyt Naukowy nr 2 Akademii Muzycznej w Krakowie, 1977. [dostęp 2014-03-20].
- ↑ Beata Kornatowska: Dwa oblicza opery współczesnej. ruchmuzyczny.pl. [dostęp 2014-03-15].
- ↑ Iwona Biernacka w bazie filmpolski.pl
- ↑ Krystyna Szostek-Radkowa w bazie filmpolski.pl
- ↑ Jean Guillou: Judith (Symphonie N° 1), op. 21. Schott Music GmbH & Co, 1970.
- ↑ prof. Krystyna Szostek-Radkowa. chopin.edu.pl, 2010-03-09. [dostęp 2014-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-15)].
- ↑ Edyta Kulczak, mezzosopran. edytakulczak.com. [dostęp 2014-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-15)].
- ↑ Ae-Ran Kim. chopin.edu.pl, 2013-11-28. [dostęp 2014-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-22)].
- ↑ Dźwiękowy portret słynnej śpiewaczki operowej – Krystyny Szostek-Radkowej. polskieradio.pl, 2009-12-28. [dostęp 2014-03-15].
- ↑ Małgorzata Kosińska: Małgorzata Pańko. culture.pl, 2010-11. [dostęp 2014-03-15].
- ↑ Ewa Thomas, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-10] .
- ↑ Elżbieta Wróblewska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-10] .
- ↑ Karolina Gumos – official Website
- ↑ Jolanta Rzewuska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-10] .
- ↑ a b c d e Krystyna Szostek-Radkowa, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-10] .
- ↑ Towarzystwo Przyjaciół Śląska
- ↑ Wręczenie odznaczeń resortowych. chopin.edu.pl. [dostęp 2014-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-15)].
- ↑ Le Figaro, 1977-04-04
- ↑ Maurice Béjart Salome. [dostęp 2014-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-15)].
- ↑ La Dame de Pique, Saison 85/86, La publication de l'Opera – Theatre de Nancy]
- ↑ AW Ruch R0113 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Krystyna Szostek-Radkowa – Arie operowe, Muza SX2380 1985 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Krystyna Szostek-Radkowa – Arie operowe, Muza SXL0498 1969 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Krystyna Szostek-Radkowa – Stabat Mater, Muza SXL0508 1965 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Krystyna Szostek-Radkowa – Karol Szymanowski – Pieśni, Muza SXL0980 1973 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Recital operowy Krystyna Szostek Radkowa, Muza PNCD256 1994 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Krystyna Szostek-Radkowa. Mezzosopran. Polskie Radio (5CD), PRCD075 2006 w bazie Culture.pl
- ↑ Muza XL0199 1963 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX0289 1966 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza XL0462 1967 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SXL0519 1968 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX0524 1968 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza XL0496 1969 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza XL0542 1969 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SXL0820 1972 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SXL1057 1974 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Veriton SXV714# Krystyna Szostek-Radkowa w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1688 1978 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1824/6 1979 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1838 1979 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1838/9 1979 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1839 1979 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1906 1979 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1907 1979 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Veriton SXV723 1980# Krystyna Szostek-Radkowa w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1908/9 1986 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Herzlichst ihr Warschauer Symphonie-Orchester. w.bibliotece.pl. [dostęp 2017-05-30].
- ↑ Olympia 1988 – OCD 319
- ↑ Muza PNCD063 1990 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza PNCD067 1990 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ München: Koch Delta ASIN: B000001W1C
- ↑ Olympia 1990 – OCD 326
- ↑ Muza PNCD135 1991 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza PNCD228 1993 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Koch Entertainment number 312652 1994
- ↑ ACD 075. [dostęp 2014-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-15)].
- ↑ Naxos nr 8553687 1997
- ↑ Muza PNCD338 1997 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ .ACD 065 CD Accord, 2000. [dostęp 2014-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-15)].
- ↑ Nevada Music ASIN: B00H9D26MG 2009
- ↑ Muza PNCD1399 2011 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1134/7 1974 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX3024! 1991 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza XL0256 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza XL0300 1966 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX2498/9 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX3060 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Veriton SXV722 1980 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Veriton SXV922 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX757 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza L0431 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza L0432 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza XL0334 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza N0578 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza XL0485 1968 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza CK1205 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza CK1346 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX1653 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza PNCD080 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza PNCD1397 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza XL0682 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Veriton SXV911/2 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Veriton XV710 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Veriton XV713 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ 10 CD Laserlight 15842 1994
- ↑ CD Laserlight 14108 1994
- ↑ 5 CD Laserlight 35842 1994
- ↑ Veriton V341 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Veriton SXV778 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza SX0398 1967 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza PNCD1293 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza PNCD1473 2012 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ Muza PNCD1473 2012 Lulajże Jezuniu fragment 30 sec
- ↑ Muza PNCD327 1995 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- ↑ itunes id743204553 A Classical Christmas Vol.1
- ↑ itunes id743204553 Dama Pikowa fragment 30 sec
- ↑ Veriton SXV772# Krystyna Szostek-Radkowa w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Czopek Legendy polskiej wokalistyki – Krystyna Szostek-Radkowa, Muzyka21, nr 4 (2010)
- Adam Czopek Polacy w świecie wielkiej opery, Wydawnictwo Petrus (2013) ISBN 978-83-7720-079-7
- Krystyna Szostek Radkowa w portalu Katalog Polskich Płyt Gramofonowych.
- Krystyna Szostek Radkowa w bazie dyskografii Discogs.
- Krystyna Szostek Radkowa. cdaccord.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-15)]. w CD Accord Music Edition.
- Krystyna Szostek Radkowa w portalu Culture.pl.
- Krystyna Szostek-Radkowa, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-10] .
- Krystyna Szostek-Radkowa w bazie filmpolski.pl.
- Krystyna Szostek-Radkowa (Contralto) – biografia en.
- Krystyna Szostek-Radkowa na zdjęciach w bibliotece Polona