Mince pie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/56/Going_halfway_-_mince_pie_cut_in_half%2C_December_2009.jpg/250px-Going_halfway_-_mince_pie_cut_in_half%2C_December_2009.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Mince_pies_December_2017.jpg/170px-Mince_pies_December_2017.jpg)
Mince pie – rodzaj angielskiego ciastka, spożywanego głównie w okresie bożonarodzeniowym[1].
Najczęściej mają one postać niewielkich, okrągłych ciastek wypełnionych w środku mieszanką suszonych owoców (w szczególności rodzynkami), siekanych orzechów i jabłek, łoju oraz przypraw, z dodatkiem soku z cytryny, octu, bądź brandy (mincemeat)[1].
Ciastko wywodzi się ze średniowiecza, gdy nadziewano je mięsem lub wątróbką[a] (w okresie postu, rybą), wymieszanym z pokrojonymi, ugotowanymi na twardo jajkami i imbirem. Z czasem zaczęto dodawać suszone owoce i inne słodkie składniki[1]. W XVI wieku zrodziła się tradycja spożywania ciastek w okresie Bożego Narodzenia. Począwszy od połowy wieku XVII mięso coraz częściej zastępowano łojem. W XIX wieku zupełnie zniknęło ono z przepisów[1].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Alan Davidson: The Oxford Companion to Food. Oxford University Press, 2014, s. 523-524. ISBN 0-19-967733-6. (ang.).