Moczka – Wikipedia, wolna encyklopedia
deser | |
![]() Moczka wigilijna, Panewniki 2022 | |
Inne nazwy | bryja |
---|---|
Rodzaj | deser |
Kuchnia | |
Miejsce powstania | |
Składniki | |
Moczka (inaczej bryja)[1] – śląska potrawa przyrządzana na Boże Narodzenie.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Moczka przygotowywana jest ze specjalnego rodzaju piernika, migdałów, rodzynek, suszonych śliwek, suszonych moreli, gruszek, suszonych fig, suszonych daktyli, orzechów laskowych i dużej ilości ciemnego piwa, w którym moczy się składniki. Zamiast piwa dawniej używano wywaru jarzynowego lub rosołu na łbach karpi. Przepis na moczkę zmieniał się, dziś można spotkać go również bez dodawania piwa, z dodatkiem owoców oraz kompotów, tak aby moczka była słodka. W różnych częściach Śląska przepis na moczkę jest inny, głównie różni się on dodatkami, ale podstawą potrawy pozostaje piernik.
Moczkę spożywa się na ciepło, przy podgrzewaniu można ją rozcieńczać ciemnym piwem.
Jedną mniej znanych z tradycji górnośląskich jest zachowanie piernika z świąt Bożego Narodzenia na przyszłoroczne i wykorzystanie tegoż piernika jako bazy pod moczkę[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Grażyna Kuźnik: Wigilia po śląsku – 6 najważniejszych potraw wigilijnych. dziennikzachodni.pl, 2014-12-24. s. 4. [dostęp 2015-12-20]. (pol.).
- ↑ Przepis na moczkę wigilijną [online], Portal Tuudi.net, 23 grudnia 2017 [dostęp 2021-09-21] (pol.).