U-20 (1936) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Stocznia | |
---|---|
Położenie stępki | 1 sierpnia 1935 |
Wodowanie | 14 stycznia 1936 |
![]() | |
Wejście do służby | 1 lutego 1936 |
Los okrętu | samozatopienie 10 września 1944 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | na powierzchni 279 t |
Długość | 42,7 m |
Szerokość | 4 m |
Napęd | |
na powierzchni, dwa silniki wysokoprężne w zanurzeniu, dwa silniki elektryczne | |
Prędkość | na powierzchni 13 w. |
Uzbrojenie | |
3 wyrzutnie torped, 1 działko 20 mm | |
Załoga | 25 |
U-20 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu IIB z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1936 roku. Wybrani dowódcy[1]: Kptlt. Karl-Heinz Moehle.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Okręt służył w 3., 1., 21. i 30. Flotylli U-Bootów pod wieloma dowódcami. Od sierpnia 1939 do marca 1940 roku odbył 10 patroli bojowych, podczas których zatopił 11 jednostek o łącznej pojemności 28 865 BRT.
Od maja 1940 do września 1942 roku służył jako okręt szkoleniowy (Gdańsk, Piława); wycofany ze służby i przetransportowany drogą lądową na Morze Czarne. W maju 1942 roku wcielony do 30. Flotylli w Konstancy (Rumunia). Odbył tam 11 patroli bojowych, zniszczył sowiecki zbiornikowiec (drugi uszkodził), statek pasażerski i dwie mniejsze jednostki. U-20 został zatopiony przez załogę 10 września 1944 roku w pobliżu czarnomorskich wybrzeży Turcji. Załoga została internowana.
W sumie odbył 20 patroli bojowych, zatopił 15 jednostek o łącznej pojemności 38 513 BRT, uszkodził jedną.
Na początku 2008 roku media doniosły o dotarciu do wraków niemieckich U-Bootów: U-20, U-23 i możliwym zlokalizowaniu U-19[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Uwzględniono odznaczonych Krzyżem Rycerskim.
- ↑ Jasper Copping: Adolf Hitler's 'lost fleet' found in Black Sea. [dostęp 2008-09-24]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- U-20. www.uboat.net. [dostęp 2008-10-24]. (ang.).
- U-20 Typ IIB. www.ubootwaffe.pl. [dostęp 2012-02-26]. (pol.).