Wąwóz Maszycki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wąwóz Maszycki – wąwóz w lewych zboczach Doliny Prądnika w Ojcowskim Parku Narodowym. Ma wylot po południowej stronie skały Grzybowa, a naprzeciwko Skalskiej Drogi[1].
Wąwóz jest porośnięty lasem i suchy. Woda spływa nim tylko po większych opadach[2]. Prowadzi nim nieznakowana ścieżka z Doliny Prądnika do Maszyc. W górnej części wąwozu, na wysokości około 65 m nad dnem doliny znajduje się Jaskinia Maszycka. W paleolicie była ona zamieszkiwana przez ludzi. Świadczą o tym znaleziska, jakie w jej namulisku znaleźli archeolodzy: narzędzia, kości zwierząt i ludzi[3].
Przy wylocie wąwozu w 1995 r. zamontowano metalowy krzyż. Upamiętnia on msze święte, jakie odprawiali w tym wąwozie żołnierze Armii Krajowej w czasie II wojny światowej[2].
Przejście wąwozem wymaga zgody dyrekcji Ojcowskiego Parku Narodowego[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ojcowski Park Narodowy. Mapa 1:20 000. Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/2006. ISBN 83-87873-42-X.
- ↑ a b c Wąwóz Maszycki i Jaskinia Maszycka. [dostęp 2018-05-02].
- ↑ Józef Partyka: Ojcowski Park Narodowy: przewodnik turystyczny. Warszawa: Sport i Turystyka Muza SA, 2006. ISBN 83-7319-963-2.