Zamek w Głębokiem – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Typ budynku | |
Ukończenie budowy | XVI w. |
Zniszczono | XVIII w. |
Zamek w Głębokiem – nieistniejąca budowla obronna w Głębokiem na Białorusi. Istniał od XVI do XVIII wieku.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Został zbudowany na miejscu „dworu” Zenowicza (południowo-zachodnia część miasta). Zamek zaznaczono na mapie Wielkiego Księstwa Litewskiego Macieja Strubicza z 1589 roku. Opisy zamku z tego okresu nie są znane, ale nie odbiegał on zapewne od tradycyjnej zabudowy tamtych czasów, posiadając ziemny wał oraz drewniane obwarowania i wieże. Podczas wojny polsko-rosyjskiej, 30 czerwca 1654 r. pod murami zamku doszło do bitwy pomiędzy oddziałami litewskimi a wojskami rosyjskimi dowodzonymi przez Ż. W. Kondyrowa. Według źródeł historycznych 2 sierpnia 1654 r. zamek został spalony, a kierujący obroną zamku podkomorzy połocki Piotr Kazimierz Biegański trafił do niewoli. W 1658 r. oddział wojsk pułkownika Władysława Wołłowicza wziął zamek szturmem i spalił go, a zdobyte armaty odwiózł do Dołhinowa. 6 listopada 1661 r. Głębokie zostało wyzwolone od Rosjan. Później zamek został odbudowany i przetrwał do końca XVIII wieku. W 1700 roku podczas Wielkiej Wojny Północnej został poważnie uszkodzony przez wielki pożar.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/GLUBOKOE._Theatre_Hall_-_%D0%93%D0%9B%D0%AB%D0%91%D0%9E%D0%9A%D0%90%D0%95._%D0%A2%D1%8D%D0%B0%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D0%B7%D0%B0%D0%BB%D0%B0..jpg/220px-GLUBOKOE._Theatre_Hall_-_%D0%93%D0%9B%D0%AB%D0%91%D0%9E%D0%9A%D0%90%D0%95._%D0%A2%D1%8D%D0%B0%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D0%B7%D0%B0%D0%BB%D0%B0..jpg)
Zamek Radziwiłłów
[edytuj | edytuj kod]Po Zenowiczach właścicielami południowej części Głębokiego zostali Radziwiłłowie. Ostatnim właścicielem zamku z tego rodu był Dominik Radziwiłł. W jego czasach posiadłość Radziwiłłów w Głębokiem stanowił duży dwupiętrowy drewniany dom, młyn i lamus. O stanie zamku świadczy fakt, że podczas Inwazji na Rosję w lipcu 1812 r. Napoleon Bonaparte wolał ze sztabem nocować w klasztorze Karmelitów. Nazwa ulicy Zamkowej (obecnie Lenina) obowiązywała do II wojny światowej. Na miejscu zamku znajduje się budynek, w którym w dwudziestoleciu międzywojennym działał kinoteatr Corso, później kinoteatr Radzima. Obecnie jest to Sala Teatralna im. Ignacego Bujnickiego[1]. W sierpniu 2005 roku zburzono resztki ceglanego muru zamku, przyległego do budynku kinoteatru[2]. W jego miejscu wybudowano kawiarnię, następnie był tam sklep meblowy[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Таямніцы “замка” Радзівілаў у Глыбокім [online] [dostęp 2022-01-24] (ros.).
- ↑ K. Shastouski , Głębokie | Pałac Radziwiłłów – zdjęcia [online], www.radzima.org [dostęp 2022-01-24] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tkaczou M. Głębocki Zamek // Wielkie Księstwo Litewskie: Encyklopedia. w 3 tomach. Tom 1: Obolenski-Kadencja / ed.: G.P. Paszkou (i in.); Mn.: BelEn, 2005. – s. 539.
- Encyklopedia białoruska: w 18 tomach Tom 15: Sledawiki – Trio / ed.: G.P. Paszkou (i in.) – Mn: BelEn, 2002. – Tom 15. – s. 552–510.000 egz. – ISBN 985-11-0251-2 (Tom 15), s. 308.