Zamek w Kaniowie – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo | |
---|---|
Rozpoczęcie budowy | 1370 |
Ukończenie budowy | 1390 |
Zniszczono | ok. 1595 |
Położenie na mapie obwodu czerkaskiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
![]() |
Zamek w Kaniowie (łac. Kaniovia, castrum et capitaneatus in palatinatum Kijoviae) – średniowieczny, nieistniejący zamek położony w Kaniowie w południowej dzielnicy Zadnieprza po prawej stronie Dniepru, w województwie kijowskim Rzeczypospolitej, około 50 km powyżej zamku w Czerkasach[1].
Powstał w latach 1370–1390. Zbudowany przez Litwinów, którzy wznieśli na ziemiach ruskich szereg zamków obronnych, m.in. w Kijowie, Czerkasach, Żytomierzu, Łucku, Ostrogu, Kamieńcu Podolskim, Bracławiu, Winnicy i Kaniowie[potrzebny przypis]. Zabezpieczały one w znacznym stopniu stepową ludność przed atakami Tatarów. Odbudowany przez Kazimierza Jagiellończyka po najeździe tatarskim ok. roku 1492. Wzmocnił go Ostafi Daszkiewicz.
Rozbudowany przez Zygmunta III. Zniszczony ok. roku 1595[2]. W roku 1622 stwierdzono, że "bram ani baszt porządnych nie masz, ... zamek pusty, pogniły, obleciały"[3]. Wzmiankowany jeszcze w lustracji z 1765 roku jako otoczony drewnianymi palami, z mostem nad fosą i basztą nad bramą wjazdową.
Spalony w 1768 roku przez Hajdamaków co opisał Seweryn Goszczyński w poemacie "Zamek Kaniowski".
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Literatura
[edytuj | edytuj kod]- Seweryn Goszczyński – Zamek kaniowski, poemat z roku 1828