Zamek w Stożku – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Typ budynku | |
Ukończenie budowy | XIII w. |
Zniszczono | XVI w. |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
![]() |
Zamek w Stożku – twierdza graniczna zbudowana w XIII w. w Stożku[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Prawdopodobnie w 1261 r., podobnie jak wiele innych dawnych posterunków, była to silna twierdza graniczna, chroniona przez fosy, wały i drewniane umocnienia. Zgodnie z warunkami umowy zawartej pomiędzy księciem Danielem Halickim a wodzem mongolskim Burundajem, gubernatorem ziem zachodnich Złotej Ordy, który zażądał zniesienia umocnień grodów i zrównania z ziemią okopów, fortyfikacje zamku w Stożku zostały zniszczone.
W 1288 r. Stożek pełnił rolę rezydencji Mścisława Daniłowicza (1289-1305), księcia łuckiego. W XIV w. przez krótki czas był rezydencją króla Polski Kazimierza Wielkiego. W 1366 r. Stożek stał się własnością Lubarta, księcia łuckiego. W 1392 r. Stożek znalazł się pod władzą księcia Świdrygiełły. W 1545 r. właścicielem miasta był ks. Wasyl Czetwertyński[2].
Pod koniec XVI w. twierdza została zniszczona podczas ataku wojsk tatarskich. Obecnie po fortyfikacjach nie pozostały żadne ślady[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Городище в селе Стожок. zamki-kreposti.com.ua. [dostęp 2013-11-09].
- ↑ Wasil Czetwertyński. genealogia.grocholski.pl. [dostęp 2013-11-09].