Consolidated C-87 Liberator Express – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() C-87 Liberator Express z oznaczeniami United States Army Air Forces w 1943 | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ | |
Załoga | 4 |
Historia | |
Data oblotu | |
Liczba egz. | 287 |
Dane techniczne | |
Napęd | 4 × 14-cylindrowy silnik gwiazdowy Pratt & Whitney R-1830-43 Twin Wasp |
Moc | |
Wymiary | |
Rozpiętość | 33,53 m |
Długość | 20,21 m |
Wysokość | 5,45 m |
Powierzchnia nośna | 97,36 m² |
Masa | |
Własna | 13 900 kg |
Użyteczna | 11 501 kg |
Startowa | 25 401 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 483 km/h |
Prędkość przelotowa | 346 km/h |
Pułap | 9754 m |
Pułap praktyczny | 8534 m |
Zasięg | 5311 km (maksymalny) |
Dane operacyjne | |
Liczba miejsc | |
12 | |
Przestrzeń ładunkowa | |
do 4535 kg ładunków | |
Użytkownicy | |
Indie, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania |
Consolidated C-87 Liberator Express – wersja transportowa amerykańskiego bombowca Consolidated B-24 Liberator.
W pierwszej wersji zamówiony został przez RAF Ferry Command, oddział, który zajmował się przewożeniem do USA pilotów przeprowadzających następnie przez Ocean Atlantycki samoloty do Wielkiej Brytanii. W samolotach tych, niczym nieróżniących się od B-24 poza brakiem uzbrojenia i luków bombowych znajdowało się 38 siedzeń pasażerskich. W sumie zakłady lotnicze w San Diego w Kalifornii i w Fort Worth w Teksasie wyprodukowały 287 tych maszyn dla United States Army Air Forces i RAF-u z czego kilkadziesiąt przeznaczono dla przewozu osobistości.
W tej ostatniej wersji była drewniana podłoga i tylko 12 miejsc pasażerskich (z jednym wyjątkiem – w samolocie dla ambasadora ZSRR w Londynie Iwana Majskiego było 18 siedzeń), komora bombowa była zaślepiona i stanowiła dodatkowe pomieszczenie na pocztę i inne przesyłki, ściany były wytłumione, a kabina (w niektórych maszynach) klimatyzowana. Obsługę stanowiło 4 członków załogi.
Takim samolotem posługiwali się Winston Churchill, William Averell Harriman, Charles de Gaulle i generał Władysław Sikorski, na pokładzie którego zginął 4 lipca 1943 w Gibraltarze.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Martin Bowman: Combat Legend: B-24 Liberator. Shrewsbury: Airlife Publishing, 2003. ISBN 1-84037-403-9.
- Joshua Stoff: Picture History of World War II American Aircraft Production. New York: Dover Publications, Inc., 1993. ISBN 0-486-27618-X.