Nikifor II (metropolita kijowski) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Metropolita kijowski | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data śmierci | |
Metropolita kijowski | |
Okres sprawowania | ok. 1183–ok. 1201 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Inkardynacja | |
Chirotonia biskupia | przed 1183 |
Nikifor – metropolita kijowski sprawujący urząd od ok. 1183 do co najmniej 1195.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze informacje o jego działalności pochodzą z 1183: w lipcu lub sierpniu tego roku dokonał postrzyżyn mniszych Wasilija, kapłana wybranego na przełożonego Monasteru Kijowsko-Pieczerskiego. Również w 1183 wyświęcił greckiego duchownego Mikołaja na biskupa rostowskiego, wbrew woli księcia Wsiewołoda, pragnącego wskazać na ten urząd własnego kandydata. W wynikłym między metropolitą i księciem konflikcie Nikifor ostatecznie ustąpił i 11 marca 1184 wyświęcił na biskupa rostowskiego wskazanego ihumena Łukasza, przenosząc Mikołaja na katedrę połocką[1].
W 1194 metropolita Nikifor przewodniczył ceremonii intronizacji wielkiego księcia kijowskiego Ruryka II Wasyla. Wielokrotnie występował jako rozjemca w sporach między książętami ruskim, zaś w latach 90. XII w. udało mu się doprowadzić do powołania eparchii riazańskiej. Być może również to on nakłaniał książąt ruskich do walki z atakującymi Bizancjum Połowcami. Zdaniem A. Poppego kierował metropolią kijowską co najmniej do 1195, a być może nawet do 1201[1]. Datę 1201 jako moment zakończenia sprawowania przezeń urzędu wskazuje także Antoni Mironowicz[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Митрополиты Киевские и всея Руси (988—1305 гг.)
- ↑ A. Mironowicz, Kościół prawosławny w państwie Piastów i Jagiellonów, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2003