4 Batalion Strzelców Celnych – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | |
Nazwa wyróżniająca | Sandomierski |
Dowódcy | |
Pierwszy | mjr Stefan Dembowski |
Ostatni | mjr Józef Jórski |
Działania zbrojne | |
powstanie listopadowe | |
Organizacja | |
Rodzaj wojsk |
4 Batalion Strzelców Celnych Sandomierskich mjr. Dembowskiego – ochotnicza polska formacja wojskowa powołana w czasie powstania listopadowego.
Batalion został utworzony po 18 kwietnia 1831 z pozostałych żołnierzy batalionów strzelców celnych Małachowskiego i Krzesimowskiego[1].
Dowódca
[edytuj | edytuj kod]Bitwy i potyczki
[edytuj | edytuj kod]- Kock, Siennica (10 lipca 1831),
- Mińsk (14 lipca 1831),
- Szymanów (15 sierpnia 1831),
- Rogoźnica (29 sierpnia 1831),
- Krynka, Zembry (28 sierpnia 1831),
- Piotrków (3 września 1831),
- Opole (15 września 1831)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wimmer 1978 ↓, s. 489.
- ↑ a b Gembarzewski 1925 ↓, s. 78.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1925, s. 78.
- Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie - Królestwo Polskie 1815-1830. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2003. ISBN 83-88841-48-3.
- Jan Wimmer: Historia piechoty polskiej do roku 1864. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978, s. 489.