II bitwa pod Wawrem – Wikipedia, wolna encyklopedia
II bitwa pod Wawrem – zwycięska bitwa wojsk polskich dowodzonych przez gen. Jana Skrzyneckiego nad rosyjską grupą osłonową Geismara. Odbyła się 31 marca 1831 i zapoczątkowała ofensywę polską podczas powstania listopadowego. Była częścią operacji zaplanowanej przez Ignacego Prądzyńskiego. W wyniku tego starcia doszło do bitwy pod Dębem Wielkim.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Krzy%C5%BC_po%C5%9Bwi%C4%99cony_ofiarom_powstania_listopadowego_Wawer_2.jpg/220px-Krzy%C5%BC_po%C5%9Bwi%C4%99cony_ofiarom_powstania_listopadowego_Wawer_2.jpg)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Edmund Callier: Bitwy i potyczki stoczone przez wojsko polskie w roku 1831. Poznań: Drukarnia Dziennika Poznańskiego, 1887, s. 40 i 45.