8 Dywizja Strzelecka (ZSRR) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1918, 1941, 1942 |
Nazwa wyróżniająca | Mińska |
Patron | |
Działania zbrojne | |
II wojna światowa agresja ZSRR na Polskę Moskwa • Kursk • Dniepr • Praga | |
Organizacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
8 Dywizja Strzelecka (ros. 8-я стрелковая дивизия, 8 DS) – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej.
Formowania i walki
[edytuj | edytuj kod]Sformowana jako 8 Dywizja Piechoty na bazie 5 Moskiewskiej Dywizji Piechoty, 1 Tulskiej DP, 2 Tambowskiej DP i Kałużskiej DP. 11 października 1918 przemianowania na 8 Dywizję Strzelecką. 26 lipca 1926 roku otrzymała imię Feliksa Dzierżyńskiego. Jej pełna nazwa to: 8 Mińska Dywizja Strzelecka im. Feliksa Dzierżyńskiego odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru i Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.
W czasie agresji na Polskę, 16 września 1939 walczyła w strukturach 4 Armii[1].
Po wojnie zimowej z Finlandią została przeniesiona do Północno-kaukaskiego Okręgu Wojskowego. Powróciła do Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego. W czerwcu 1941 roku pod dowództwem pułkownika Mikołaja Józefowicza Fomina w składzie wojsk Okręgu Leningradzkiego.
Powtórnie sformowana 2 lipca 1941 roku jako 8 Dywizja Strzelecka Obrony Narodowej. 24 sierpnia 1941 przemianowana na 8 Dywizję Strzelecką.
Po raz trzeci sformowana 25 grudnia 1941 roku w Środkowoazjatyckim Okręgu Wojskowym jako 458 Dywizja Strzelecka. В 1942 roku przemianowana na 8 Dywizję Strzelecką.
Struktura organizacyjna
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze formowanie
- 151 pułk strzelecki
- 229 pułk strzelecki
- 310 pułk strzelecki
- 62 pułk artylerii lekkiej
- 117 pułk artylerii haubic
- 154 dywizjon moździerzy
- 108 dywizjon artylerii przeciwpancernej
- 162 dywizjon artylerii przeciwlotniczej
- 2 kompania rozpoznawcza
- 21 batalion saperów
- 61 batalion łączności
- 77 batalion medyczno-sanitarny
- 41 kompania przeciwchemiczna
- 24 batalion transportowy
- kompania transportowa
- 22 piekarnia polowa
- 148 stacja poczty polowej
- 409 kasa polowa
Drugie formowanie (jako 8 DS)
- 1299 pułk strzelecki
- 1301 pułk strzelecki
- 1303 pułk strzelecki
- 975 pułk artylerii lekkiej
- 699 dywizjon artylerii przeciwlotniczej
- 477 kompania rozpoznawcza
- 863 batalion łączności
- 497 batalion medyczno-sanitarny
- 366 kompania przeciwchemiczna
- 309 kompania transportowa
- 266 piekarnia polowa
Trzecie formowanie
- 151 pułk strzelecki
- 229 pułk strzelecki
- 310 pułk strzelecki
- 62 pułk artylerii lekkiej
- 154 dywizjon moździerzy (do 17.10.1942)
- 108 dywizjon przeciwpancerny
- 2 kompania rozpoznawcza
- 21 batalion saperów
- 61 batalion łączności
- 77 batalion medyczno sanitarny
- 41 kompania przeciwchemiczna
- 89 kompania transportowa
- 457 piekarnia polowa
- 922 punkt weterynaryjny
- 1703(1816) poczta polowa
- 1199(1295) kasa polowa
Dowódcy dywizji
[edytuj | edytuj kod]- kombrig Władimir Kołpakczi (był w 1939)[2]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zarzycki 2014 ↓, s. 259.
- ↑ Zarzycki 2014 ↓, s. 261.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Piotr Zarzycki: Suplement do września 1939. Ordre de Bataille armii niemieckiej, słowackiej i sowieckiej wraz z obsadami personalnymi. Warszawa: Księgarnia Historyczna, 2014. ISBN 978-83-933204-7-9.
- RKKA - 8-я пластунская стрелковая Краснодарская добровольческая дивизия. [dostęp 2010-12-22]. (ros.).