Poród lotosowy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Poród lotosowy – poród, w czasie którego nie odcina się pępowiny, a noworodek jest połączony z łożyskiem aż do jego samoistnego odpadnięcia, które następuje zazwyczaj po kilku dniach, w wyniku zaschnięcia pępowiny[1]. Metoda ta stosowana jest rzadko[2] i wg stanu wiedzy medycznej z roku 2017 nie są znane ani pozytywne, ani negatywne (wydłużenie okresu poporodowego lub powikłania okresu noworodkowego) skutki jej stosowania[1]. Zwraca się jednak uwagę, że martwe łożysko wypełnione krwią stanowi dobre podłoże do rozwinięcia się infekcji bakteryjnej, która może przenieść się na dziecko[2][1]. Brytyjski Royal College of Obstetricians and Gynecologists w roku 2008 wydał oświadczenie ostrzegające przed potencjalnym ryzykiem takiego porodu oraz brak korzyści pozostawienia łożyska[2]. W roku 2017 opisano jeden przypadek idiopatycznego zapalenia wątroby powiązany z porodem lotosowym[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Antonella Tricarico i inni, Lotus Birth Associated With Idiopathic Neonatal Hepatitis, „Pediatrics and Neonatology”, 58 (3), 2017, s. 281–282, DOI: 10.1016/j.pedneo.2015.11.010, PMID: 27423760 .
- ↑ a b c RCOG statement on umbilical non-severance or “lotus birth”. Royal College of Obstetricians and Gynaecologists, 2008-12-01. [dostęp 2017-08-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-22)].