Wody płodowe – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wody płodowe (płyn owodniowy) – płyny zawarte w błonach płodowych. Zapewniają one środowisko dla rozwijającego się organizmu, amortyzują, zapewniają swobodę ruchów, chronią płód przed silnymi bodźcami ze świata zewnętrznego oraz przed wahaniami temperatury i biorą udział w transporcie i wymianie substancji odżywczych.
Mechanizm powstawania płynu owodniowego jest nie do końca poznany. U człowieka do struktur produkujących i resorbujących płyn owodniowy należą owodnia, pępowina, skóra, nerki, płuca i przewód pokarmowy[1]. Przenikanie wód płodowych zapewniają parametry ph 8,4–8,9 oraz redox −69. Objętość płynu owodniowego w 9. tygodniu ciąży wynosi 5–10 ml i zwiększa się do 34. tygodnia ciąży (800 ml). Następnie objętość płynu owodniowego zmniejsza się do 600 ml w 40. tygodniu ciąży[2].
Zaburzenia wytwarzania i wchłaniania płynu owodniowego powodują wystąpienie nieprawidłowej jego objętości:
- wielowodzie – zwiększenie objętości ponad 2000 ml
- małowodzie – zmniejszenie objętości poniżej 100 ml[2]
Płyn otaczający dziecko powstaje z płynów ustrojowych matki i płodu. Podlega on ciągłym procesom wymiany, dlatego jest zawsze świeży. Jego całkowita wymiana następuje w ciągu dwóch godzin[2]. W jego skład wchodzą: elementy komórkowe z owodni i płodu, białka, tłuszcze, hormony, aktywne enzymy.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Położnictwo i ginekologia, Grzegorz H Bręborowicz (red.), Beata Banaszewska, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005, s. 21, ISBN 83-200-3082-X, OCLC 749793069 .
- ↑ a b c Joachim W. Dudenhausen: Położnictwo praktyczne i operacje położnicze. Warszawa: PZWL, 2008, s. 11. ISBN 978-83-200-4032-6.