Tatra K2T – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Tatra K2T w Brnie | |
Dane ogólne | |
Kraj produkcji | |
---|---|
Producent | |
Lata produkcji | 1999–2000 |
Dane techniczne | |
Liczba członów | 2 |
Długość | 20 400 mm |
Szerokość | 2 500 mm |
Wysokość | 3050 mm |
Masa | 21 900 kg |
Rozstaw wózków | 1435 mm |
Moc silników | 8 × 40 kW |
Prędkość maksymalna | 60 km/h |
Wnętrze | |
Liczba miejsc siedzących | 50 |
Liczba miejsc ogółem | 158 |
Tatra K2T – dwuczłonowy tramwaj przegubowy, który powstał w wyniku modernizacji starszych czechosłowackich tramwajów Tatra K2. W trakcie modernizacji, które miały miejsce pod koniec lat 90. XX wieku, powstały cztery wozy K2T, które eksploatuje Dopravní podnik města Brna (DPmB).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Głównym powodem modernizacji brneńskich tramwajów K2 była chęć zastąpienia niewydajnego oryginalnego wyposażenia elektrycznego typu UA12[1]. W przypadku wozów K2T wykorzystano nowe tranzystorowe wyposażenie ČKD TV14, jednak firma popadła w problemy finansowe. Dlatego do pozostałych modernizowanych tramwajów K2 zamontowano już inne wyposażenie elektryczne[1].
Modernizacja
[edytuj | edytuj kod]Pudło tramwaju zostało w czasie modernizacji kompletnie odnowione, boczne poszycie (charakterystyczne dla typu K2) zostało wymienione na nowe[2]. Oryginalny wygląd zewnętrzny tramwaju został zachowany (w przeciwieństwie do typu Tatra K2R), jednak zmodyfikowano dach tramwaju tak, aby możliwa była instalacja modułów systemu informacji pasażerskiej. Wnętrze częściowo wyremontowano – wymieniono wykładzinę podłogową, wymieniono okładziny ścian, usztywniono siedzenia, zamontowano nowe maszyny drzwiowe oraz przyciski otwierania drzwi przez pasażera, zainstalowano nowy system ogrzewania[2]. Inną modyfikacją był montaż systemu wizualnej i słuchowej informacji pasażerskiej. Kabina również uległa modernizacji, częściowo unowocześniono pulpit sterowniczy, zastąpiono nastawnik jazdy ręcznym zadajnikiem[2].
Oryginalne oporowe wyposażenie elektryczne typu UA12 zostało wymienione na wydajniejsze typu TV14 na bazie tranzystorów IGBT z możliwością rekuperacji energii. Starą przetwornicę wirową zastąpiono statyczną[2].
Eksploatacja tramwajów Tatra K2T
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e6/Brno%2C_Star%C3%A9_Brno%2C_V%C3%A1clavsk%C3%A1%2C_Tatra_K2T.jpg/240px-Brno%2C_Star%C3%A9_Brno%2C_V%C3%A1clavsk%C3%A1%2C_Tatra_K2T.jpg)
Miasto | Artykuł | Typ | Lata modernizacji | Liczba | Uwagi | Źródło |
---|---|---|---|---|---|---|
![]() | artykuł | K2T | 1999–2000 | 4 | [3] |
Wszystkie cztery tramwaje K2 (nr 1033, 1038, 1044, 1054), które miały być modernizowane na typ K2T, zostały dostarczone do warsztatów DPMB w roku 1999[4], gdzie jeszcze w tym samym roku rozpoczęto modernizacje. Jednak nastąpiły problemy z dostawą nowego wyposażenia elektrycznego, którego nie dostarczył producent. Firma ČKD Dopravní systémy borykała się z problemami finansowymi. Przez tę sytuację wozy przez pewien czas stały odstawione, elektryczne wyposażenie dostarczono do Brna w roku 2000, niedługo potem wszystkie 4 tramwaje weszły do ruchu liniowego[1].
Kolejne wozy K2 były już modernizowane na typ Tatra K2P z elektrycznym wyposażeniem od firmy Alstom (dziś Cegelec).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Martin Černý i inni, Malý atlas městské dopravy 2002, Praga: Gradis Bohemia, 2002, s. 73, ISBN 80-902791-5-5 .
- ↑ a b c d Martin Hemzal, manil: Rekonstrukce tramvají K2. Bmhd.cz, 2008-08-30. [dostęp 2009-09-15].
- ↑ Evidence vozů DPMB, typ: K2T. Bmhd.cz. [dostęp 2009-09-15].
- ↑ Alan Butschek: 100 let elektrické pouliční dráhy v Brně 1900–2000. Uście nad Łabą: Vojtěch WOLF – vydavatelství Wolf & Tramvajklub Brno, 2000, s. 80.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Fotogaleria brneńskich tramwajów K2T. foto.bmhd.cz. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-07)].