Ź – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Informacje podstawowe | |
Majuskuła | Ź |
---|---|
Minuskuła | ź |
Podstawowe pismo | |
Pochodzenie | |
Oparty na grafemie | |
Znak diakrytyczny | |
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Ź (ziet) – trzydziesta pierwsza litera alfabetu polskiego służąca do zapisu spółgłoski szczelinowej[1]. Używana także w alfabecie łacińskim języka czarnogórskiego, w białoruskiej łacince, języku dolnołużyckim i wilamowskim. W języku polskim jest najczęściej przypisana spółgłosce [ʑ].
Kodowanie
[edytuj | edytuj kod]Litera | Ź | ź | ||
---|---|---|---|---|
Nazwa w Unikodzie | LATIN CAPITAL LETTER Z WITH ACUTE | LATIN SMALL LETTER Z WITH ACUTE | ||
Kodowanie | dziesiętnie | szesnastkowo | dziesiętnie | szesnastkowo |
Unikod | 377 | U+0179 | 378 | U+017A |
UTF-8 | 197 185 | C5 B9 | 197 186 | C5 BA |
Odwołania znakowe SGML | Ź | Ź | ź | ź |
Źródło: [2][3] |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Język polski. Warszawa: Rada Języka Polskiego przy Prezydium PAN, 2007, s. 2, 4. [dostęp 2023-02-24].
- ↑ Latin Capital Letter Z with Acute. symbl.cc. [dostęp 2018-08-23].
- ↑ Latin Small Letter Z with Acute. symbl.cc. [dostęp 2018-08-23].