43 Eskadra Lotnicza – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1924 |
Rozformowanie | 1926 |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Rodzaj wojsk |
43 eskadra lotnicza – pododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne
[edytuj | edytuj kod]Formowanie 43 eskadry wywiadowczej rozpoczęto z dniem 23 maja 1924 na lotnisku w Toruniu. Eskadra wchodziła w skład II dywizjonu 4 pułku lotniczego. Pierwsze samoloty Potez XV otrzymała w połowie 1925 i dopiero wtedy przystąpiono do szkolenia personelu latającego i technicznego. W tym okresie eskadrę przemianowano na 43 eskadrę lotniczą[1].
Na podstawie rozkazu MSWojsk. Departamentu Żeglugi Powietrznej L.dz.500/tjn.Og.Qrg. z 26 maja 1926 rozwiązano II dywizjon, a 43 eskadra lotnicza została rozformowana. Personel i sprzęt przeniesiono do innych eskadr 4 pułku lotniczego[2].
Dowódcy eskadry
[edytuj | edytuj kod]- kpt.pil. Adolf Henryk Wiesiołowski[1]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Pawlak 1989 ↓, s. 303.
- ↑ Pawlak 1989 ↓, s. 304.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.