Pluton łącznikowy nr 1 – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1939 |
Rozformowanie | 1939 |
Dowódcy | |
Pierwszy | por. rez. pil. Henryk Śliwiński |
Działania zbrojne | |
kampania wrześniowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość | ND WP |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/RWD_8_-_SP-BCE.jpg/250px-RWD_8_-_SP-BCE.jpg)
Pluton łącznikowy nr 1 – pododdział lotnictwa łącznikowego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Jednostka Lotnictwa Dyspozycyjnego Naczelnego Wodza we wrześniu 1939.
Opis plutonu
[edytuj | edytuj kod]- Dowódca: por. rez. pil. Henryk Śliwiński
- Miejsce stacjonowania: lotnisko Okęcie
- Wyposażenie: 3 samoloty RWD-8
- Uwagi: w odwodzie Naczelnego Wodza
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Pawlak 1991 ↓, s. 430.
- ↑ Pawlak 1982 ↓, s. 242-243.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Izydor Koliński, Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 9, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Warszawa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1978.
- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.
- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991. ISBN 83-206-0795-7.