Cessna A-37 Dragonfly – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() A-37 Dragonfly | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ | lekki samolot szturmowy |
Załoga | 2 |
Dane techniczne | |
Napęd | 2 silniki turboodrzutowe General Electric J85-GE-17A |
Ciąg | każdy |
Wymiary | |
Rozpiętość | 11,71 m |
Długość | 9,79 m |
Wysokość | 2,82 m |
Powierzchnia nośna | 17,1 m² |
Masa | |
Własna | 2815 kg |
Startowa | 6800 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 770 km/h |
Prędkość przelotowa | 480 km/h |
Prędkość wznoszenia | 35,5 m/s |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1x karabin maszynowy M134 Minigun kalibru 7,62 mm, bomby i niekierowane pociski rakietowe | |
Rzuty | |
![]() |
Cessna A-37 Dragonfly – amerykański dwusilnikowy lekki samolot szturmowy przełomu lat 60. i 70. XX wieku.
A-37 Dragonfly był rozwinięciem konstrukcji samolotu treningowego Cessna T-37 Tweet. Samoloty A-37 były wykorzystywane między innymi podczas wojny w Wietnamie.
Jeden egzemplarz samolotu znajduje się w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Encyklopedie internetowe (rodzina statków powietrznych):