Grand Prix-wegrace der Naties 1960
![]() | ||
---|---|---|
![]() | ||
Officiële naam | 38º Gran Premio delle Nazioni | |
Land | ![]() | |
Datum | 11 september 1960 | |
Organisator | FIM/FMI | |
500 cc | ||
Snelste ronde | ![]() | |
Eerste | ![]() | |
Tweede | ![]() | |
Derde | ![]() | |
350 cc | ||
Snelste ronde | ![]() | |
Eerste | ![]() | |
Tweede | ![]() | |
Derde | ![]() | |
250 cc | ||
Snelste ronde | ![]() | |
Eerste | ![]() | |
Tweede | ![]() | |
Derde | ![]() | |
125 cc | ||
Snelste ronde | ![]() | |
Eerste | ![]() | |
Tweede | ![]() | |
Derde | ![]() |
De Grand Prix-wegrace der Naties 1960 was de zevende en laatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1960. De races werden verreden op 11 september 1960 op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. Alleen de soloklassen kwamen aan de start en de wereldtitel in de 250cc-klasse werd hier beslist.
Algemeen
[bewerken | brontekst bewerken]Net als in het vorige jaar wist de Italiaanse organisatie niet minder dan zes races op een dag te organiseren. In de ochtend reed men een nationale 125cc-race, die werd gewonnen door Ducati-rijder Franco Farnè, en een 175cc-race, waar de overwinning ex aequo naar Francesco Villa (Ducati) en Paolo Baronciani (MotoBi) ging.
500cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]In de 500cc-race waren de MV Agusta 500 4C's zo oppermachtig, dat John Surtees en Emilio Mendogni als enigen binnen dezelfde ronde finishten. John Hartle scoorde twee punten, waardoor hij de verongelukte Bob Brown van de derde plaats in de eindstand verdrong.
Top tien eindstand 500cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]Pos | Coureur | Merk | Ptn |
---|---|---|---|
1 | ![]() | MV Agusta | 32 (46) |
2 | ![]() | MV Agusta | 26 |
3 | ![]() | MV Agusta/Norton | 16 |
4 | ![]() | Norton | 15 |
5 | ![]() | MV Agusta | 15 |
6 | ![]() | Norton | 13 |
7 | ![]() | Norton | 9 |
8 | ![]() | Norton | 6 |
9 | ![]() | Norton | 5 |
10 | ![]() | Norton | 4 |
![]() | Matchless |
350cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]Gary Hocking won de 350cc-race, en dat was ook nodig om zijn tweede plaats in het wereldkampioenschap veilig te stellen. Die werd bedreigd door John Hartle, maar Hartle moest in deze race ook Jawa-rijder František Šťastný voor laten. John Surtees gaf op toen zijn MV Agusta 350 4C vermogen begon te verliezen.
Uitslag 350cc-klasse[bewerken | brontekst bewerken]
| Niet gefinisht[bewerken | brontekst bewerken]
Niet deelgenomen[bewerken | brontekst bewerken]
| Onbekend[3][bewerken | brontekst bewerken]
|
Top tien eindstand 350cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]Pos | Coureur | Merk | Ptn |
---|---|---|---|
1 | ![]() | MV Agusta | 22 (26) |
2 | ![]() | MV Agusta | 22 |
3 | ![]() | MV Agusta/Norton | 18 |
4 | ![]() | Jawa | 12 |
5 | ![]() | Norton | 10 |
6 | ![]() | Norton | 6 |
7 | ![]() | AJS | 5 |
8 | ![]() | Norton | 5 |
9 | ![]() | Norton | 5 |
10 | ![]() | Potts Special-AJS | 4 |
250cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]In de 250cc-klasse kon Gary Hocking theoretisch nog op gelijke hoogte komen met Carlo Ubbiali, maar dan moest hij winnen en mocht Ubbiali niet scoren. Het ging echter omgekeerd: Ubbiali won en Hocking viel uit. Jim Redman reed de Honda RC 161 naar de tweede plaats en Ernst Degner werd met de MZ RE 250 derde. Opmerkelijk was dat de Ducati 250 Desmo, die voor Mike Hailwood was ontwikkeld met geld van Mike's vader Stan, nu ook in handen kwam van Alberto Pagani, die het seizoen was begonnen met het prototype van de Aermacchi Ala d'Oro 250. Gilberto Milani trad ook aan met een Honda RC 161, waarschijnlijk van Tom Phillis, die in Italië in geen enkele klasse startte.
Uitslag 250cc-klasse[bewerken | brontekst bewerken]
| Niet gefinisht[bewerken | brontekst bewerken]
| Niet deelgenomen[bewerken | brontekst bewerken]
|
Top tien eindstand 250cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]Pos | Coureur | Merk | Ptn |
---|---|---|---|
1 | ![]() | MV Agusta | 32 (44) |
2 | ![]() | MV Agusta | 28 |
3 | ![]() | MV Agusta | 11 |
4 | ![]() | Honda | 10 |
5 | ![]() | Ducati/Mondial | 8 |
6 | ![]() | Honda | 6 |
7 | ![]() | Honda | 6 |
8 | ![]() | MZ | 5 |
9 | ![]() | Morini | 4 |
![]() | Honda |
125cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]De 125cc-race eindigde in een sprint naar de finish tussen Carlo Ubbiali, Bruno Spaggiari en Ernst Degner. Zij finishten in deze volgorde binnen een halve seconde. Ook de strijd om de vierde plaats was spannend met slechts 0,1 seconde verschil tussen Jim Redman en Gary Hocking.
Uitslag 125cc-klasse[bewerken | brontekst bewerken]
| Niet gefinisht[bewerken | brontekst bewerken]
Niet deelgenomen[bewerken | brontekst bewerken]
Onbekend[3][bewerken | brontekst bewerken]
|
Top tien eindstand 125cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]Pos | Coureur | Merk | Ptn |
---|---|---|---|
1 | ![]() | MV Agusta | 24 (32) |
2 | ![]() | MV Agusta | 18 (22) |
3 | ![]() | MZ | 16 (18) |
4 | ![]() | MV Agusta | 12 |
5 | ![]() | MZ | 10 |
6 | ![]() | MV Agusta | 6 |
7 | ![]() | Honda/Ducati | 6 |
8 | ![]() | MZ | 4 |
9 | ![]() | MZ | 2 |
10 | ![]() | Honda | 1 |
![]() | Honda | ||
![]() | Ducati | ||
![]() | Honda |
- Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
Voetnoten
- ↑ a b c Bob Brown was tijdens de training van de GP van Duitsland verongelukt.
- ↑ Sommige bronnen vermelden Gilberto Milani.
- ↑ a b Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
- ↑ Dickie Dale had Ernst Degner vervangen toen die geblesseerd was. Dat was niet meer nodig.
- ↑ Tarquinio Provini was tijdens de GP van België geblesseerd geraakt.
- ↑ a b Naomi Taniguchi was tijdens de TT van Assen geblesseerd geraakt.
- ↑ Bob Anderson had Ernst Degner vervangen toen die geblesseerd was, maar dat was nu niet meer nodig.
Vorige race: Ulster Grand Prix 1960 | FIM wereldkampioenschap wegrace 12e seizoen (1960) | Volgende race: Grand Prix-wegrace van Spanje 1961 |
| ||
Vorige race: Grand Prix-wegrace der Naties 1959 | Grand Prix-wegrace der Naties | Volgende race: Grand Prix-wegrace der Naties 1961 |