Antonio Tajani – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 4 sierpnia 1953 |
---|---|
Przewodniczący Parlamentu Europejskiego | |
Okres | od 17 stycznia 2017 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
![]() | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Antonio Tajani (ur. 4 sierpnia 1953 w Rzymie) – włoski dziennikarz i polityk, komisarz UE ds. przemysłu i przedsiębiorczości, w latach 1994–2008 oraz 2014–2022 deputowany do Parlamentu Europejskiego IV, V, VI, VIII i IX kadencji, w latach 2017–2019 przewodniczący Parlamentu Europejskiego, parlamentarzysta krajowy, od 2022 wicepremier i minister spraw zagranicznych, od 2023 lider Forza Italia.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Rzymskim – Sapienza. Był wydawcą czasopisma „Il Settimanale”, prezenterem programu informacyjnego w stacji Radio 1, a także kierował rzymskim biurem wydawniczym gazety „il Giornale”.
W 1994 pełnił funkcję rzecznika prasowego premiera Silvia Berlusconiego. W tym samym roku należał do założycieli nowej partii politycznej – Forza Italia. Od 1994 do 2008 sprawował mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego, zasiadając we frakcji Europejskiej Partii Ludowej – Europejskich Demokratów.
W czerwcu 2008 został wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej oraz komisarzem do spraw transportu, zastępując na tym stanowisku Franca Frattiniego, który objął urząd ministra spraw zagranicznych w czwartym rządzie Silvia Berlusconiego. W listopadzie 2009 ogłoszono, iż w nowej komisji José Barroso zostanie powołany na komisarza ds. przemysłu i przedsiębiorczości[1]. Urzędowanie rozpoczął w lutym 2010 po głosowaniu w Parlamencie Europejskim, pozostał również wiceprzewodniczącym KE.
W 2014 z listy reaktywowanej Forza Italia ponownie uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. W związku z tym w lipcu 2014 odszedł ze stanowiska w KE[2]. 1 lipca 2014 został wybrany na wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego[3], a 17 stycznia 2017 został wybrany na nowego przewodniczącego Europarlamentu VIII kadencji, zastępując na tym stanowisku Martina Schulza. Jego kontrkandydatem w ostatniej turze głosowania był Gianni Pittella[4]. Piastował to stanowisko do końca kadencji, tj. do 1 lipca 2019[5]. W wyborach w tym samym roku z powodzeniem ubiegał się o reelekcję do PE IX kadencji[6].
Powołany na funkcję koordynatora krajowego Forza Italia[7]. W 2022 został wybrany w skład Izby Deputowanych[8]. W październiku tego samego roku objął stanowiska wicepremiera i ministra spraw zagranicznych w rządzie Giorgii Meloni[9]. W czerwcu 2023, kilka tygodni po śmierci Silvia Berlusconiego, został nowym liderem FI[10].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Wielki Orderu Wiernej Służby (Rumunia, 2007)
- Oficer Legii Honorowej (Francja, 2012)[11]
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Cywilnej (Hiszpania, 2013)[12]
- Krzyż Wielki Orderu Bernardo O’Higginsa (Chile, 2015)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ RAPID Press Release: President Barroso unveils his new team. europa.eu, 27 listopada 2009. [dostęp 2017-01-17]. (ang.).
- ↑ President Barroso announces caretaker replacements following the resignation of 4 Commissioners. europa.eu, 1 lipca 2014. [dostęp 2017-01-17]. (ang.).
- ↑ Fourteen Vice-Presidents of the European Parliament elected. europarl.europa.eu, 1 lipca 2014. [dostęp 2023-02-13]. (ang.).
- ↑ Antonio Tajani elected new president of the European Parliament. europarl.europa.eu, 17 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-17]. (ang.).
- ↑ Antonio Tajani. europarl.europa.eu. [dostęp 2021-01-19].
- ↑ Europee, i candidati promossi e quelli bocciati: tutti i numeri dei signori delle preferenze. youtrend.it, 28 maja 2019. [dostęp 2019-06-16]. (wł.).
- ↑ Giuseppe Avico: Antonio Tajani chi è, età, dove e quando è nato, moglie, figli, padre, vita privata, Forza Italia, Twitter, biografia e carriera. blitzquotidiano.it, 18 sierpnia 2021. [dostęp 2022-09-26]. (wł.).
- ↑ Ecco i 147 eletti alla Camera con l'uninominale. huffingtonpost.it, 26 września 2022. [dostęp 2022-09-26]. (wł.).
- ↑ Il Governo Meloni giura al Quirinale nelle mani di Mattarella. rainews.it, 22 października 2022. [dostęp 2022-10-22]. (wł.).
- ↑ Italy foreign minister Tajani succeeds Berlusconi as Forza Italia chief. reuters.com, 15 lipca 2023. [dostęp 2023-07-15]. (ang.).
- ↑ Informacje na stronie ec.europa.eu. [dostęp 2019-06-16]. (fr.).
- ↑ Real Decreto 56/2013, de 4 de febrero, por el que se concede la Gran Cruz de la Orden del Mérito Civil al señor Antonio Tajani, Vicepresidente de la Comisión Europea, responsable de Industria y Emprendimiento. boe.es, 7 lutego 2013. [dostęp 2019-06-16]. (hiszp.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Curriculum vitae na stronie Komisji Europejskiej. [dostęp 2017-01-17]. (ang.).