U-148 (1940) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Położenie stępki | 10 kwietnia 1940 |
---|---|
Wodowanie | 16 listopada 1940 |
![]() | |
Wejście do służby | 28 grudnia 1940 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | nawodna 314 t, podwodna 364 t, całkowita 460 t |
Długość | 43,97 m (kadłuba mocnego 29,8 m) |
Szerokość | 4,92 m (kadłuba mocnego 4,00 m) |
Zanurzenie | 125 m, 175 m (maks.), 3,95 m (na powierzchni) |
Napęd | |
2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW) 2 silniki elektryczne, 410 KM (306 kW) | |
Prędkość | 12,7 w. na powierzchni, |
Zasięg | 5650 Mm przy 8 w. na powierzchni |
Uzbrojenie | |
3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 (od lipca 1940 zdwojone) działko przeciwlotnicze 20 mm | |
Załoga | 4 oficerów, 22 podoficerów i marynarzy |
U-148 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II D z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w grudniu 1940 roku. Wybrani dowódcy[1]: Oblt. Heinz Franke.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Wykorzystywany jako jednostka szkolna. Nie odbył żadnego patrolu bojowego.
Zatopiony przez załogę 2 maja 1945 roku w Wilhelmshaven (operacja Regenbogen). Wrak wydobyto i złomowano, data nieznana.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Uwzględniono tylko odznaczonych Krzyżem Żelaznym
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- U-148. [dostęp 2011-12-26]. (ang.).
- U-148 Typ IID. [dostęp 2011-12-26]. (pol.).