Arado Ar 81 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ | |
Konstrukcja | dwupłat o konstrukcja metalowej, podwozie klasyczne – stałe |
Załoga | 2 |
Historia | |
Data oblotu | |
Dane techniczne | |
Napęd | 1 silnik rzędowy, 12-cylindrowy Jumo 210C |
Moc | 600 KM (470 kW) |
Wymiary | |
Rozpiętość | 11,00 m |
Długość | 11,50 m |
Wysokość | 3,50 m |
Masa | |
Własna | 1 925 kg |
Startowa | 3 070 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 344 km/h |
Prędkość wznoszenia | 6,0 m/s |
Pułap | 7 700 m |
Zasięg | 700 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 karabin maszynowy MG 17 kal. 7,92 mm (stały) 2 karabiny maszynowy MG 15 kal. 7,92 mm (ruchomy) bomba o wadze 250 kg | |
Użytkownicy | |
Niemcy |
Arado Ar 81 – niemiecki bombowiec nurkujący z okresu II wojny światowej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W 1935 roku niemieckie Ministerstwo Lotnictwa (RLM) ogłosiło konkurs na budowę samolotu bombowego mogącego atakować z lotu nurkowego. Swoje konstrukcje w tym konkursie przedstawił Junkers, Blohm & Voss i Heinkel. Do konkursu zgłosiła się również wytwórnia Arado Flugzeugwerke GmbH, która opracowała dwupłatowy samolot oznaczony jako Ar 81[1].
Projekt został przyjęty przez Ministerstwo Lotnictwa (RLM) oraz zamówiono budowę trzech prototypów tego samolotu. Pierwszy prototyp Ar 81V-1 został oblatany już pod koniec 1935 roku. Próby pierwszego prototypu wykazały potrzebę zmodyfikowania usterzenia, co zostało dokonane w drugim prototypie Ar 81V-2. Zmiany te nie przyniosły pożądanego rezultatu, dlatego też w trzecim prototypie Ar 81V-3 zamieniono usterzenie pionowe i został on oblatany wiosną 1936 roku[2].
Wprowadzone w prototypie Ar 81V-3 zmiany spowodowały, że osiągi poprawiły się i odpowiadały zaplanowanym. Samolot wykazywał dobre właściwości pilotażowe. Ministerstwo Lotnictwa zrezygnowało jednak z tego samolotu na rzecz nowocześniejszej konstrukcji samolotu Junkers Ju 87, który był jednopłatem i rokował, że będzie można go modyfikować oraz rozwijać jego konstrukcję[3].
Ostatecznie zbudowano tylko 3 prototypy samolotu Arado Ar 81[4].
Użycie
[edytuj | edytuj kod]Samolot Arado Ar 81 był używany tylko do prób i badań w locie[2].
Opis konstrukcji
[edytuj | edytuj kod]Samolot Arado Ar 81 był dwupłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Płaty trójdzielne, wyposażone w lotki i hamulce aerodynamicze na dolnym płacie. Kabina zakryta, miejsca załogi ustawione w tandemie. Podwozie klasyczne stałe z kółkiem ogonowym. Napęd stanowił silnik rzędowy, chłodzony powietrzem[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nowarra, t.1 1993 ↓, s. 48.
- ↑ a b Murawski 1996 ↓, s. 18.
- ↑ a b Nowarra, t.1 1993 ↓, s. 50.
- ↑ Nowarra, t.1 1993 ↓, s. 49.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tomasz Murawski: Samoloty Luftwaffe 1939-1945. T. 1. Warszawa: Lampart, 1996, seria: Ilustrowana encyklopedia techniki wojskowej. ISBN 978-83-86776-00-9. OCLC 749671355.
- Heinz J. Nowarra: Die deutsche Luftrüstung 1933-1945. T. 1: Flugzeugtypen AEG - Dornier. Koblenz: Bernard & Graefe Verlag, 1993. ISBN 3-7637-5465-2. OCLC 722044393.