Pk3 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Lokomotywa S101 (Pk2) | |
Inne oznaczenia | S101 |
---|---|
Producent | |
Lata budowy | 1910–1914 |
Układ osi | 2'C |
Wymiary | |
Masa pustego parowozu | 84,1 t |
Masa służbowa | 147,5 t |
Długość z tendrem | 20.910 mm |
Średnica kół napędnych | 1980 mm |
Średnica kół tocznych | 1000 mm |
Napęd | |
Trakcja | parowa |
Typ tendra | T20 (PKP 32D2) |
Ciśnienie w kotle | 15 at |
Powierzchnia ogrzewalna kotła | 161,22 m² |
Powierzchnia przegrzewacza | 58,5 m² |
Powierzchnia rusztu | 3,12 m² |
Skok tłoka | 660 mm |
Parametry eksploatacyjne | |
Maksymalna siła pociągowa | 11000 kG |
Prędkość konstrukcyjna | 110 km/h |
Pk2 – polskie oznaczenie pruskiego parowozu pospiesznego, produkowanego w latach 1910–1915. Na kolejach pruskich nosił oznaczenie S101, a później 1710-12 w DRG.
Po I wojnie światowej polskie koleje eksploatowały dwadzieścia parowozów tego typu. Były wykorzystywane przede wszystkim do prowadzenia niemieckich pociągów w tranzycie przez Pomorze do Prus Wschodnich. Ostatni egzemplarz na stanie PKP został skasowany dopiero w 1959 r.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jan Piwowoński: Parowozy Kolei Polskich. WKiŁ, Warszawa 1978.
- Ingo Hütter, Reimar Holzinger: Die Lokomotiven der PKP 1918–1939. DGEG, Hövelhof 2007, ISBN 978-3-937189-27-7.
- Forum Modelarzy Kolejowych.. forum.martel.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-14)].
- Zdjęcia parowozów Pk2.